IMG_20170925_203149256

WIP: Echte (Italiaanse) mannen dragen mascara

 

Eerste schilderij op de academie is zo goed als af op een paar laatste finishing touches na. Tis redelijk maar nog vol fouten in mijn ogen dus ergerlijk tegelijk. Over de opzet van de volgende opdracht – een lamp – ben ik niet tevreden, die ga ik van nul herbeginnen.

Thuis wacht ik nog altijd tot Orestes en de engel droog zijn voor de volgende laag. De Cristo is ondertussen geschetst op een gerecycleerd doek. De ram laat ik nog even gisten.

Omdat echte olieverf nog trager droogt dan wateroplosbare moet ik een paar extra lopende doeken voorzien zodat ik beter kan roteren. Daarom heb ik nog maar eens een oude (tot Amerikaan genaturaliseerde weliswaar) Italiaan uit de gracht gehaald. Ik ben gek op de jaren twintig  op stomme films en dankzij mijn oma op Rudolph Valentino . Die overacting, die make-up, die priemende ogen, dat vreemde androgyne, geweldig!

Lazarus is een soort parodie op The Sheik, dus dat past er ook nog bij. Ik heb in mijn kleine schetsboekje allerlei poses uitgeprobeerd om te zien wat het beste effect geeft.  Rudolphs priemende ogen zitten nog niet goed (weer scheelzucht) maar dat komt wel.

De films The Sheik en The Son of the Sheik kun je downloaden op archive.org. Ze staan ook op YouTube. Beetje foute boel wel, mannen met hoodies die zich in woestijntenten vergrijpen aan vrouwen en zo maar dat zullen we voor een keer maar door de vingers zien HA HA.

IMG_20170925_203149256

WIP: Tussendoortjes

Stealing from Cano. Sketch in my small sketchbook.

Gezien we dit weekend op locatie waren kon ik niet aan Orestes werken. Ik had dus wat potloden meegenomen en een grote doos aquarelpotloden van Faber Castell. Die laatste had ik met kerst gekregen maar nog niet veel gebruikt. De kleurenverdeling is eigenaardig: erg veel tinten geel en rood maar weinig varianten groen en bruin. Ik heb daarom nadien een aantal losse bruine en beige tinten waterpotloden van Staedtler in de lokale verfwinkel aangeschaft. Ik wou wat dingen uitproberen in mijn schetsboek voor ik verf en doek ging verspillen. Om mijn accuraatheid op te krikken heb ik besloten op wat groter papier te werken, ie een A4 Hema scrapboek, dus heel simpel kladpapier eigenlijk.

Ik besloot een Cristo sin rostro alla Cano uit te proberen maar vond geen goeie foto. Ik kwam wel toevallig een Velazquez tegen die erg mooi geschilderd is (ik kende hem alleen van die mesijes met hun brede rokken, shame on me) dus die heb ik als basis genomen. Ik kwam onderweg tot de conclusie dat de armen van Jezus te lang waren voor de breedte van het papier.

Stealing from Velazquez

Ik heb ook nog voor de lol de Boltraffio van een paar posts geleden eens in kleur gezet hoewel ik niet veel ervaring heb met kleurpotloden op deze manier, dus het was experimenteren. Zijn ogen zijn niet symmetrisch. Zijn haar is een beetje te Jennifer Anniston ook. Eigenlijk lijkt hij er niet erg op, lolhaha.

Colour reversing an old Italian dude. 

Verder nog schetsen gemaakt voor volgende projecten. Het is best om met minstens drie dingen tegelijk bezig te zijn gezien de droogtijden, plus het is handig wat ‘droge stock’ te hebben (heb ik vorige lente gemerkt). Op Samaël ben ik nog aan het broeden.

Eerste schilderij van het academiejaar is ondertussen ook af op een paar afwerkingsdingskes na. Het moet eerst een weekje drogen. Volgend weekend geen uitstapjes naar expo’s maar admin in orde brengen, containers vullen en afval recycleren, hoera.

 

 

IMG_20170925_203149256

Styx and Stones

 

Gnome chair in the park at the Brasserie d’Achouffe

Dit weekend waren we op het jaarlijkse (schoon)familieweekend in de Ardennnen, meer bepaald in een vakantiehuis in de buurt van Achouffe (postnummer 6666), en dus niet ver van de Brasserie d’Achouffe. Het weer was zoals gewoonlijk variabel maar we hebben toch elke dag een mooie wandeling in het bos kunnen maken. Zaterdag deden we er eentje die vertrok aan de brouwerij. We hebben daar zelfs echte Chouffekabouters bij de vijver gezien. Allee, verklede mensen eigenlijk. De stoel hierboven is niet klein maar juist heel groot, zodat je je een kabouter voelt als je erop zit.

Here is where the beer is

Ik wandel graag in het bos. Krijg ik altijd inspiratie van.

De herfst is ondertussen wel begonnen. In het bos stonden zelfs kabouterhuisjes.

Beaver dam

Er moeten daar veel bevers zitten want we hebben een hoop dammen gezien en een grote burcht.

Le Herou. View of the Ourthe

Zondag hebben we een kortere maar spectaculairdere wandeling gedaan bij de rotsen van de Ourthe. Je had er een mooi uitzicht over de vallei. Je kunt er kajakken, rotsklimmen en abseilen maar dat hebben we allemaal niet gedaan. Het weer was er niet naar.

Use the chain to go up or down

In het gastenboek van ons verblijf hadden vooral kinderen de pagina’s volgeschreven. Vooral over hoe leuk de grote tuin was, en hoe ze in het beekje onderaan de tuin hadden gespeeld en geplonsd. Een paar mensen hadden tekeningen in het boek gemaakt van de tuin en het landschap, in balpen en zelfs in inkt.

Maar eentje was toch een buitenbeentje:

Lol. Een gamertje  met veel fantasie waarschijnlijk? Het was maar een klein beekje en Charon heb ik er ook niet gezien.

 

IMG_20170925_203149256

One thing leads to Cano…

Alonso Cano – St John the evangelist’s vision of Jerusalem, 1636 (detail)  – Source: Wikipedia

Beetje onder het weer sinds vrijdag. De lessen aan de academie zijn weer begonnen, en wat langer dan vorig jaar want er zit nu ook kunstgeschiedenis in het pakket. Misschien nog op maandag extra tekenlessen, als er nog plaats is. Dat horen we volgende week wel. Thuis ben ik met gewone olieverf beginnen werken. Ik heb het ooit heel kort gebruikt, oa met schilderen volgens nummer, en ik was vergeten wat voor vreselijke smeerlapperij het is. Ik heb al een dikke olievlek op onze gerenoveerde parketvloer gemaakt :(. Ik was ook vergeten hoe lang het duurt eer een verflaag een beetje droog is.

Ik ben in het Andalusisch Logboek van Stefan Brijs aan het lezen. Ik heb het in de bib opgepikt want ik dacht dat het een reisverslag zou zijn maar het zijn tamelijk intellectuele overpeinzingen over Brijs’ verblijf in Spanje. In elk geval kwam ik er een interessante passage tegen over een kruisiging van Alonso Cano die ergens in een kerk hangt in Alhama hangt en waarvan het gezicht van Jezus overschilderd is. Ik ben het gaan opzoeken maar erg veel foto’s zijn er niet van te vinden. Hier staat er eentje van Jezus met een zwarte vlek over zijn gezicht. Het had van Nicola Samori kunnen zijn:

Alonso Cano – Cristo sin rostro (faceless Christ) Source: Historia y Leyendas de Alhama

Een van de verklaringen die ik heb teruggevonden is dat Cano, een opvliegend mens naar het schijnt, dit schilderij in opdracht had gemaakt en toen hij er nog eens naar kwam kijken had gemerkt dat de opdrachtgever het gezicht van Christus had bijgeschilderd. In woede zou hij het gezicht dan met zwarte verf weggeschilderd hebben en gezegd hebben: ‘Liever geen gezicht dan een gezicht dat niet door mezelf geschilderd is.’ Ziet er wel cool uit zo.

Geen eigen werk te posten. Ik ben aan de Moreau bezig maar dat gaat wat langzamer door het veranderen van medium. Ik heb vooral zitten schetsen in mijn schetsboek, paar ideeën verder uitwerken.

Vandaag was het ook Open Monumentendag en gezien het vanmiddag mooi weer was zijn we gaan rondkijken in vier opengestelde oude panden. Gezien de heersende appartementswoede blijven er daar altijd maar minder en minder van over, dus van profiteren. De grootste ruimte was de circusschool want die is in een oude evenementenzaal gevestigd zonder dat ze veel aan de muren gedaan hebben. Ik zie graag een beetje kapot en oud. Het kleinste pand was het Spiegeltje, een piepklein galerijtje in een oud huisje  waar je ongeveer op handen en voeten de trap moet opkruipen. Veel kunst kunnen ze daar toch niet in tentoon stellen?

 

 The roman church, picture taken through the attic window of the art gallery we visited today.

IMG_20170925_203149256

Crazy horses

The Unicorn by Gustave Moreau – Source: WikiArt

At the academy we’re working on folds in fabrics at the moment but at home I’m still working on a copy of Moreau’s Orestes. I’ve been testing all kinds of oils, they all have a different viscosity and drying time, plus some of them are more yellow than others. Not sure if a painting with edible linseed oil is going to last a long time, but it does add an interesting yellow/aged tint to the colours. It’s always a bit tricky to experiment. Leonardo thought it was a good idea to experiment a little during the painting of The Last Supper but the mural already started falling apart right after he had completed it.

Anyway, as I am changing part of the background of the original painting I searched for more Moreau paintings to see how he usually paints open air backgrounds (the Orestes original shows the interior of a large building/temple). I came across this unicorn and thought it was interesting to see that it had very trendy Final Fantasy-ish pastel ombre hair.

Commercial break: Fyi, I saw that L’Oreal now has a range of manga inspired pastel dyes. I am dark haired so it’s no use trying them out. I also don’t own a unicorn so can’t try it out on a one horned horsie either, alas. As such I won’t write a review.

Back to the painting. It looked quite familiar though I’d never seen it before. Then it dawned on me that a while ago I had come across a very kitschy Mantegna painting – Parnassus – in which Hermes, who also wears a red hat, is cuddling a very kitschy white horse that loooks very similar to Moreau’s unicorn.

The hair of the unicorn looks way better but it also has very scary eyes, if you ask me.

Not sure if Moreau was inspired by Mantegna but these dudes certainly were inspired by both of them:

.