M4XR2K

The Hunter

Yesterday I had exactly 8 minutes left for the Brussels Fin-de-siècle museum (impressionism and art nouveau art mainly) before I had to run off to catch my train. So I decided I just wanted to have a look at Khnopff’s sphinx, there wasn’t time for anything else.

But when I was on my way through the sombre labyrinthine museum a huge painting caught my attention and stopped me in my tracks . It is called The Primitive Hunter (Le chasseur primitif) and it was painted by a certain Jacques de Lalaing. The museum bought it directly from the artist in 1886 according to the info sign next to it. It depicts a nude man stringing a bow in the midst of a group of animals (at least, I think he is stringing a bow, the painting is murky). The longer I look at it, the more disturbing it becomes. There are dogs and maybe other animals lurking in the shadows, ready to attack, the face of the hunter is hardly visible. What is he looking at? Is he targeting us? Are we, the viewers, the prey?

From the man with the arrow  of a few minutes before to the man with the bow, it was an interesting transition.

It was very hard to take a good picture of the painting due to its size and the reflections of the lights.  But here are a couple shots to give you an impression:

That is, however, not the end of the story. When I got home I searched for information about the painter on the internet. I did a simple search for his name but the first search result that came up was someone completely different with the same name: a Jacques de Lalaing who lived from 1421–1453. He was a famous knight and one of the best tournament fighters of that time. He was working for … yeah, sigh, indeed, it seems there is no escape from the Burgundians yet.

Jacques died in the revolt of Ghent in 1453 where he was allegedly killed by a cannon ball, according to Wiki.  Judging from the painter’s bio, I presume he is a descendant from the knight.

Last but not least though this is just my personal opinion but when I was looking at some paintings a few minutes ago, I realised how much the hunter reminds me of Adam in Cabanel’s painting Adam and Eve driven out of Paradise.

***

I just read that they’re usings scanners to locate the stolen and lost JustJudges by van Eyck. Great, I hope they find it.  it may be a part of the quest.

M4XR2K

1932: Everything was new once

In een vergeten hoekje van het ouderlijk huis lag een vergeelde gebundelde eerste jaargang van de Wereldrevue uit 1932, vermoedelijk een object dat al generaties lang van zolder naar zolder verhuisd is. Het magazine is een soort Dag Allemaal of Story, maar dan zonder de tv-programma’s.

Het was een fascinerende reis door de tijd en ik besefte al gauw dat alles wat nu oud lijkt ooit gloednieuw was.

Hierna volgt een kleine selectie. De foto’s zijn niet erg goed maar dat moet je er maar bijnemen. Enjoy.

The brand new motorway between Koeln and Bonn

A very glamorous female French cyclist

Trying to reach the stratosphere

Parsifal at the opera, the art deco version

Amelia Earhart was still alive and had just made a solo flight across the ocean

Entertainment did not mean Netflix and chill but strong girls and fakirs

A 1932 car alarm: tear gas

Rudolph Valentino was still in the news

Leopard leotards were still the next big thing

Badr Lama (very obscure actor) tried to imitate Rudolph Valentino

A modern office looked like this

Johnny Weissmuller had just started playing Tarzan

Dracula movies with Bela Lugosi were brand new

Cross dressing was hot

Competitors for the miss Belgium contest looked like this

And last but not least: White Zombie had just been released

***

Next post: Holy Blood

M4XR2K

Kafka 2

Nauwelijks waren mijn woorden koud of er ontspon zich een gevecht met een ander systeem, dat weliswaar iets minder epische proporties aannam.

De laatste tijd kreeg ik bij het aanmelden regelmatig meldingen dat er problemen waren met mijn Microsoft-account. Ik had de settings in Systeem al enkele keren gecontroleerd maar zag niet meteen wat het probleem kon zijn.  Ik ging ervan uit dat het met de laatste update te maken had, en nam aan dat het wel opgelost zou raken bij een nieuwe update.

Dat was tot ik gisteren probeerde een app voor muziek te gebruiken. Ik kreeg de melding: “Je moet jouw ouders toestemming vragen om deze app te gebruiken?” HE? Mijn ouders? Die heb ik niet meer. Wat nu?

Na wat rondsnuffelen op berichten op support sites van woedende gebruikers in een gelijkaardige situatie, bleek het uiteindelijk over de bij Microsoft geregistreerde geboortedatum te gaan. Na controle bleek ik vier jaar oud te zijn. Verjongen is altijd leuk maar het moet binnen de perken blijven.

Het was vreemd dat de datum verkeerd was, want volgens mij had ik me op het moment van het aanmaken van de account niet vergist. Dus zat er ofwel een bug in het systeem, ofwel bestaan er parallelle werelden en had ik me in een ervan toch vergist en was ik op een of andere manier in een andere dimensie beland (dat zou een hoop andere dingen verklaren). In beide gevallen bleef het resultaat hetzelfde want ik kon de datum niet aanpassen. Leek me logisch want je laat een vierjarige ongeletterde peuter geen aanpassingen aan computersystemen doen. Dus werd de Man des Huizes ingeschakeld om effe mijn ouders te spelen en wat experimenten uit te voeren. Op het systeem, niet op mij. Uiteindelijk kon ik zelfs niet meer aan mijn e-mails en er werd me gevraagd een e-mail aan mama of papa te sturen om te vragen of ik dat wel mocht doen (wezen zullen dus ook wel enorme problemen hebben). Het werd ondertussen angstaanjagend.

Het aanpassen van de datum moest je blijkbaar aanvragen via officiële weg. Daar waren twee opties voor: je credit card aan Satan offeren en 0,5 Euro/Dollar betalen (alsof de licentie nog niet duur genoeg was) of bewijzen van je identiteit aan Satan offeren (alsof ze die nog niet hebben) via Tinternet, vier weesgegroetjes bidden (of enkele rituelen van LaVey uitvoeren, daar ben ik nog niet uit) en geduld oefenen.

Spoel vierentwintig uur vooruit. Ik heb ondertussen een mailtje gekregen van MS met o.a. deze mededeling:”Belangrijk: Indien u dit bericht beantwoord, wiezig dan niet het onderwerp. Het bevat een code wat we gebruiken om uw verzoek te traceren en welk ons helpt om u de noodzakelijke support te verlenen.” (Satan is blijkbaar ook niet goed in spelling of grammatica). Ondertussen heb ik ook een e-mail gekregen dat de situatie zou opgelost moeten zijn.

Hoera, ik ben weer volwassen. Maar ik ben nog wantrouwiger tegenover de almachtigen in het Systeem geworden.

M4XR2K

Kafka

Het is zomer. Iedereen is met vakantie. Dat geeft de regering weer de kans om er heel wat niet allemaal even zinnige maatregelen door te draaien zonder dat er al te veel protest komt.  Ik ga hier niet over politiek beginnen drammen maar ik wil wel graag een voorbeeldje geven van waarom je genoeg wantrouwen moet hebben tegen Het Systeem en de doorgedreven automatisering.

Een tijdje geleden stak er een papier in onze bus dat een van onze identiteitskaarten moest vernieuwd worden. De aanvraag moest binnen de twee weken op het gemeentehuis gebeuren. Vernieuwen van de identiteitskaart moet om de vijf à tien jaar dus niet zo vreemd. Alleen bleek de identiteitskaart in kwestie nog minstens een jaar geldig. Snel naar het gemeentehuis om meer uitleg.

Ticketje nemen en in de rij gaan staan. Na lang wachten is het mijn beurt. Ik geef het papier af en vraag een verklaring. Blijkt dat de identiteitskaart geannuleerd is. Een paar maanden daarvoor al. Heel vreemd allemaal. Ik vraag hoe dat komt. De dame van het loket tuurt op haar scherm. “Dat staat hier zo in het Systeem. De kaart is als verloren opgegeven bij de politie.” Hé? Ik weet wel zeker dat dat niet door ons gebeurd is. De kaart is ook niet verloren. Ik heb ze in mijn tas zitten. Dat zeg ik ook. “Tja,’ zegt ze, “dan zul je de politie moeten contacteren om te vragen hoe dat komt.”

Hop. Naar de politie bellen dus. De vriendelijke agent checkt uitgebreid zijn computer. “Nee, hoor. Wij hebben zo’n aanvraag niet ontvangen volgens het Systeem, niets geannuleerd ook of doorgegeven aan het gemeentehuis..” Wij ook niet, want als je dat doet krijg je namelijk een papier met stempels en handtekeningen en dat hebben we niet.

Ik trek weer naar het gemeentehuis en leg de situatie uit. “Ja, het staat hier toch zo in het Systeem,” zegt de dame.

“Dus er is ergens een fout gebeurd, gezien wij nooit een identiteitskaart als verloren hebben opgegeven?” Dat had ik beter niet gezegd.

“Nee,” zegt ze bits. “Er kan geen fout gebeurd zijn want het staat hier zo in het Systeem.” “Kun je niet eens checken hoe dat daarin is gekomen?” “Nee, dat kunnen we niet checken, antwoordt ze al even kortaf. Onzin, natuurlijk. Je kunt dat altijd checken of laten checken. Maar ze zal er geen zin in gehad hebben.

“En wat als we op vakantie zouden gaan met het vliegtuig met een kaart die als geannuleerd staat bij jullie?” vraag ik. “Tja, dan had je niet meegekund,” zegt de dame schouderophalend.

Nu begin ik echt een pissig te worden. “Dus ik moet nieuwe pasfoto’s laten maken (5 Euro in het hokje) en een nieuwe identiteitskaart betalen (20,5 euro) voor iets dat niet onze schuld is?”

“Ja, er zal niks anders opzitten,” zegt ze.

Ik heb de kaart dringend nodig dus ik besluit niet tegen het systeem te gaan vechten deze keer. Ik geef een pasfoto en betaal.

Wanneer ik een week later de kaart ga ophalen, zegt ze: “Weet je, we hebben de laatste tijd wel meer van dit soort gevallen gehad van geannuleerde identiteitskaarten. Heel vreemd.”

AAAARRRRRRGGGHHH!!!

Je moet maar eens per ongeluk als misdadiger in het systeem geboekt staan.