jurk

A trail of zombies

The sun. At last. No zombies in this forest.

Oei. Ik heb in weken niets meer gepost. Als er niets te vertellen valt, zwijg je beter. Dat is toch wat ik vaak denk.

Heel veel opgeruimd in het ouderlijk huis. Ook heel veel geschetst in mijn schetsboek maar het is niet de moeite waard om te tonen. Op de academie heb ik de Hals afgewerkt en nu ben ik bezig aan een opgelegd werk waarin ik enorm stink, architectuur en perspectief. Ik ben een vervallen gebouw aan het schilderen en ik wist niet hoe ik er aan moest beginnen en nu weet ik niet hoe ik het moet afwerken. Afgelopen weekend waren we in de Ardennen, het jaarlijkse uitje met vrienden en kennissen (zie boven). Nog nooit zo veel dode Jezussen in een dorp bij elkaar gezien.  En die van het kerkhof waren nog geeneens meegerekend.

Jezus, de originele zombie, nietwaar? Opgestaan uit de dood, zet zijn adepten aan tot het eten van zijn vlees en het drinken van zijn bloed. Mmmm nom nom nom nom, zou onze kat zeggen.

Dus, bij geprek aan professioneel ogend materiaal van mezelf enkele amusante antieke foto’s uit het familiarchief.

SYL.

Dit is onze gang maar dit is niet onze hond.

Deze boze kat lijkt wat op de onze.

Yin en Yang. Expo 58, Brussel.

 

 

jurk

Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet:

 

Klaar.

jurk

The quest for the Holy Grail, episode 666

This post is not really going to be about the Holy Grail, more about illustrations. Random inspiring illustrations that have a vague or not so vague connection to Hell and demons.

While cleaning up old children’s books that came from my grandmother I encountered a copy of ‘Parzival de reine dwaas’ (Parsifal the pure fool). The writer of the book is Cor Ria Leeman and it was illustrated by Rik Jansseune (1955). The book starts with a prologue that describes how Lucifer lost his emerald while battling Michael, which is quite interesting as I am not used to reading stories about the lapis exillis in a children’s book. Here is a rather dramatic scene with the Grail:

Another interesting illustrator of Parsifal (1912) is Willy Pogany. I can’t find direct online versions so I have to go via Pinterest. There is plenty to be found  in general searches online though. What I find interesting about the illustrations are not just the drawings themselves but the way he uses blank space:

One of the most famous books about Hell and demons apart from the better parts of the bible is the Divina Commedia. I have a few (modern reprints, obviously) versions of the Divina Commedia, some sort of medieval roadtrip. In the first leg of the tour, Dante and Vergil go visit Hell. I have always been fond of the illustrations of Gustave Doré. They are iconic and can be found everywhere so I’m not including a sample of those, just some more obscure ones. For starters the interesting paintings (not sure what they are,  they look like watercolours) by François-Maurice Roganeau . For example:

I found them online here:  La Divine Comédie, Dante, peinte par François-Maurice Roganeau, Laurens 1912

Doré, whom I mentioned before also illustrated Paradise Lost. Those illustrations are just as famous, so not including a sample of those. (I do like Dorés enourmous painting of Virgil and Dante, btw).

However, by accident I discovered that Milton’s book was also illustrated at the beginning of last century by a certain William Hyde about whom I can barely find information online, just a couple samples of his moody black and white illustrations:

That’s about it. I have to do some real work now.