lazarus_final

Natuurlijke selectie

Eindelijk nog eens ingelogd geraakt. Eerst verloor ik alle wil om te leven tijdens de recente Windows Creators update, daarna was het gewoon te warm om meer machines dan nodig op te starten en dit weekend zat vol met een overdosis  kunst en familiebezoeken.

Vogels gered deze week: een jonge eend die in onze ingesloten tuin verdwaald was geraakt. Teruggebracht naar de rivier, beestje heel gelukkig. Kat iets minder.

Schrijfsels in competitie: eentje, veronderstel ik. Toen ik het manuscript voor de wedstrijd geüpload had kreeg ik een paar dagen later een e-mail met wat schrijffouten in om te zeggen dat ze me zouden laten weten of het manuscript voldeed aan de voorwaarden om te mogen deelnemen. Niks gehoord maar ondertussen staat het wel tussen de andere deelnemers op de website. De longlist wordt volgens de website bekend gemaakt op 31 juni 2017. Lolhaha. Nooit, dus. Of wat?

Schilderen:
Naar de opening van de tentoonstelling van de laatstejaars van de academie geweest. Op zijn Belgisch voornamelijk praten en drinken.  Vooral onder de indruk van enkele zeer knappe potloodtekeningen en de werken van de enige airbrusher van de bende.
Ook naar de opendeurdagen geweest waar een selectie van werken van alle leerlingen, van groot tot klein, was te zien. Evenveel praten, iets minder drinken (al is het terras van het café een fijne plek bij mooi weer).  Bij het zien van de tekeningen van de tekenafdeling hevig beginnen twijfelen of ik met schilderen wel de juiste keuze heb gemaakt.

WIP:
Niet veel gezien het weer van de afgelopen dagen. Wat doeken gesso’en. Wat schetsen en kleurstudies.

Lazarus – schetsje in schetsboek als voorbereiding voor een verhaalillustratie. Werkpunten: volwassen mannen er iets minder als twaalfjarige meisjes laten uitzien. Iets minder enthousiast gommen zodat tape niet nodig is.

Schets in kleurpotlood als studie voor een portret van een in het echt niet zo schele man (op basis van foto van man in Larpkostuum geleend van broer – de foto, niet de man, nb ).

Studie in waterverf en gouache naar een foto in een boek (eigenlijk niet bruikbaar copyrightgewijs). De fresco op de achtergrond was even knullig in het echt. Weet plots weer waarom ik gouache haat.  Onderaan ter hoogte van de pilaar werd ik het een beetje beu. De vegen zijn de plaatsen waar de fresco beschadigd is.

Kijken naar: Orphan Black.

Doelstellingen volgende weken: Antoine met de pijl naar van der Weyden (een ietwat gruwelijker versie weliswaar).  De longlist halen. Overleven. Belastingaangifte indienen 🙁 🙁 🙁 🙁  .

Existentiële kwesties: ecologisch werken: recuperatie materiaal. Milieuvriendelijkere materialen.  Minder verspilling.

Less is more.

 

 

lazarus_final

Stroperige dump

Beknopte dump van work in progress, in het Nederlands deze keer.

Antoine naar van der Weyden: volgende stadium. De haren en halsketting zijn nog niet af, maar de ondergrond moet eerst drogen.

Schetsen voor de triptiek met drie aartsengelen, nog niet verder gevorderd. Hier nog een andere versie voor De doop van de ram.

Beetje doedelen in mijn schetsboekje van de Hema, een kopie van een hoofd van Andrea del Sarto:

Apollo in Candico  is een grap. Het internet staat vol met wat ik freaky kunst noem, mensen die schilderen in melkschuim op de koffie of truien breien van kattenhaar, of beelden maken met hun teennagels etc. Ik heb de koelkast ook maar eens opengetrokken en mijn oog viel op de fles Candico. Ik heb er een snelle, beetje scheve Apollo naar Pietro Perugino mee geschilderd. Nadeel: de prent is superkleverig en waarschijnlijk volledig opgevreten door mieren of muizen morgen. Voordeel: hij is volledig en veilig aflikbaar, lolhaha. Ik heb de smaak te pakken gekregen. Hum, facepalm.

Lezen: Caravaggio: A life sacred and profane van Graham Andrew-Dixon . Onbijten met Lucian van Geordie Greig. Purgatory van Nicola Samori. De weg naar het avondland van Jan Leyers.

impression

Kunstroute, alles wel beschouwd

Werken van Bert Dewil (boven en links) en Ans Hauben (rechts)

Enkele lukrake sfeerbeelden van de paar plekjes die ik bezocht heb tijdens de kunstroute. Het moest allemaal erg snel gaan en ik heb nauwelijks de tijd gehad om iets te bekijken. Jammer want er waren heel wat verborgen hoekjes waarvan de deuren meestal gesloten zijn. Ik heb spijtig genoeg ook geen enkele performance kunnen bijwonen.

Garage Stockmans, een overwoekerde ruïne met donkere kamertjes, was de meest getipte locatie door andere bezoekers, een must see dus, vooral voor de foto’s van Lotte Hendrickx, waar ik geen foto van heb (o ironie) want die hingen in een piepkleine ruimte waar met geen mogelijkheid binnen te komen was op het moment van mijn bezoek.

Video van Gillian Gurny (denk ik toch adhv het plan)

Installatie en schilderij (door verscheidene kunstenaars) in een andere garage

Diverse vormen van kunst in de parochiezaal, begeleid door het aroma van verschaald bier en muffe kleren.

David Dodukalo doet rare dingen met dieren

Allerlei werk van kunstgroep 10Vizies (nota: ik kan me vergissen, ik ga voort op de folder) die ter plaatse aan het werk waren onder het al dan niet goedkeurend oog van een dode Jezus 

Dit leuke varkentje was mijn favoriet van het weinige dat ik gezien heb. Geen idee van wie dit is helaas, foldertje is niet zo duidelijk.

Foto’s en installatie met ondergoed, ben niet zeker van wie

De ontplofte potten van Machteld Lambeets

Nee, geen gekke hoed maar papierkunst van Jean Decoster

De pop-up bar. Een bar is altijd de beste plek om rond te hangen op gelijk welk evenement. 

Het was een geslaagd evenement, ook dank zij het mooie weer van die dag. We hoorden wel voortdurend mensen klagen dat vanwege het grote aantal deelnemers en locaties het allemaal te veel was om op die enkele uren tijd te bekijken. Ook waren imho sommige locaties niet goed toegankelijk voor mensen die slecht te been zijn en/of rollend materieel bij zich hadden. Ik ben getuige geweest van een aantal woeste gevechten met kinderwagens. Onze locatie had als nadeel dat het ook een winkel is en veel bezoekers vooral oog hadden voor de mooie luchters (wat natuurlijk ook een beetje de bedoeling was van de eigenaars natuurlijk, can’t blame them).

Conclusie: bij het opstellen de dag voordien kwam ik tot de vaststelling dat mijn amateurschilderijtjes helemaal niet pasten bij de rest van de toch wel serieuze kunst op onze locatie en dat dit evenement te vroeg kwam. Bovendien ben ik in wezen een demofobische heremiet (niet verwarren met een demonische hermafrodiet) en ik ben op het moment zelf dus ver uit de buurt van mijn eigen werken gebleven. Gelukkig was daar ook geen plaats voor en de vloer was een beetje dodgy.

Mocht de gelegenheid zich voordoen, doe ik dan nog mee met een gelijkaardig evenement? Niet in de nabije toekomst in elk geval.

 

lazarus_final

Knorrige kat

Het wordt tijd om deze site nog eens op te ruimen en wat bestanden naar andere mappen te verhuizen en zo, maar eerst maak ik dat boek voor die wedstrijd af.

Ik moet nog een goeie titel verzinnen, het moeilijkste klusje van al.

En dat is niet alles, daar moet daar nog een interessante tekening of foto bijgezet worden.

Iets in de trant van de macabere Halloween-humor van de visgereiwinkel in Vresse misschien?

Dit jaar waren we toevallig opnieuw in Vresse, alleen was het nog lang geen Halloween.

Dus lagen er geen skeletten of rubberen ratten in de etalage maar een levende kat die op elk artikel eens goed geruifd had.

Hij was boos dat ik hem uit zijn middagdut haalde.