ondinges

Gaudy, not Gaudí

Last week I read Origin by Dan Brown (see previous post), which takes place in Barcelona. By coincidence I read this novel on Spanish soil, 200 km ‘down the road’. In Origin art plays an important role, especially by Gaudí.

We did have a few spare moments to wander around and ended up in a dark church in a small town. There was a very baroque altar and some paintings in one of the side chapels.  One was particularly ‘interesting’:

At first I thought it was a knight, but now I look at it more closely, this knight has wings and is holding a lance and scales. Is it the archangel Michael, perhaps?

And more importantly, were the monkey Jesus lady and this painting ever alone in the same room?

ondinges

The Origin of Faeces

Zo, terug van weggeweest en gezien geen internet vorige week, vandaag vooral bezig geweest met afhandelen van administratie. Nu is het weer tijd voor fun, zoals de site updaten en andermans updates lezen, etc. Maar eerst nog dit:

Het is nogal goedkoop om te spotten met Dan Clown Brown. 14,99 euro voor het e-boek om precies te zijn, maar wat steekt een mens traditiegetrouw in zijn bagage wanneer hij of zij enige tijd in vliegtuigen en hun opstijgplaatsen dient te verwijlen? Juist, ja.

Mijn eerste Dan Brown was Angels & Demons, haastig opgepikt in de laatste krantenkiosk voor de gate. Daarna volgden nog enkele vliegtuigreizen en  The Holy Blood & The Holy Grail, pardon, The Da Vinci Code, Iets Over Aliens En Antartica Ben De Titel Vergeten, National Treasure, pardon, The Lost Symbol, de Divina Commedia, pardon, Inferno, en tenslotte een TED talk, pardon, Origin. Ondertussen kijk ik telkens uit naar de nieuwste Dan Brown met dezelfde gevoelens als waarmee ik de pimple popper gadesla op YouTube. Met genot en afgrijzen tegelijkertijd.

Het is ook nogal gemakkelijk te kappen op DB’s schrijfstijl. Akkoord, die is niet zo denderend maar ik heb onlangs een boek dat een of andere literaire prijs had gewonnen letterlijk na twee bladzijden moeten neerleggen omdat ik er niet door raakte dus zo erg is het allemaal niet. Ik geef toe, zijn plots zijn formulematiger dan FC De Kampioenen en zijn held Langdon is een entropische mix van James Bond en Kabouter Plop maar DB slaagt er toch weer telkens in een interessant onderwerp vakkundig te verkrachten. Dat is niet iedereen gegeven.

Hier zou ik nu SPOILER ALERT moeten zetten maar gezien Dan Brown uit zuinigheid slechts één plot gebruikt is er niet veel te spoilen. Professor Langdon raakt in de problemen en moet met een knappe, vrouwelijke sidekick [insert name] op de vlucht slaan in [insert random stad met veel oude gebouwen en andere random oude troep]. De geniale gek Elon Musk, pardon, Edmond Kirsch wordt vlak voor een belangrijke onthulling vermoord maar laat  een puzzel na gebaseerd op een oud document [insert name] die Langdon moet oplossen terwijl hij op de vlucht is voor een gemene moordenaar [insert name]. die in opdracht van [insert weirde fanatieke sekte] handelt . [Insert vele achtervolgingen]. [Einde waarin de ontknoping saaier wordt uitgelegd dan eender welk item op Kanaal Z en die meer vragen oproept dan ze beantwoordt.]

Ik heb Origin helemaal uitgelezen. Heerlijk. Vooral de eigenaardige sideplot met de Spaanse koning kon mij wel bekoren. Het ontlokte dezelfde gevoelens als de verrassingsmomenten in horrorfilms. Je weet dat het gaat komen en je zet je schrap maar toch wip je een meter omhoog als het monster plots weer tot leven komt. WTF, waar kwam dat vandaan, lol?

Ondertussen zit Dan Brown op een berg bankbiljetten zijn goud alfabetisch te klasseren dus zo slecht zullen zijn boeken dan ook weer niet zijn.

En nu ga ik eerst snel wat ‘huiswerk’ maken voor morgen en met veel zin vakkundig een van Dyck vermoorden [Portrait of a man in armour with a red scarf om precies te zijn].

Goodnight, ladies. Goodnight.

ondinges

De week voorbij: (Un)Abandoned Places

Oktober en november zijn drukke  tentoonstellingsmaanden, heb ik de indruk. Helaas zitten mijn weekends de komende weken vol met andere activiteiten dus ik ga wat moeten snoeien.

Dinsdag was er een lokaal evenement met foodtrucks en animatie, maar ook een tentoonstelling van werken van lokale kunstenaars in een voorlopig nog onbewoond oud huis. Het huis wordt momenteel gerenoveerd en bevindt zich in de interieursloopfase dus het was er letterlijk een puinhoop maar ook sfeervol en propvol bezoekers.

Van de oude plafonds en originele elementen blijft helaas niet veel meer over buiten een plafonds met ornamenten en een paar oude deuren. Ik werd vooral aangetrokken tot de kelder. Die was oud en stoffig zoals een kelder moet zijn, met een hoop kleine martelkamertjes en een kattenluik. Er bevond zich ook een beetje kunst.

Wat ik het interessantste vond was echter de tuin. Ik had deze week al twee keer een droom gehad waarin een witte tafel met zwarte smeedijzeren poten een belangrijke rol speelde. Om een of andere reden moest ik in de droom op zoek gaan naar die tafel. Geen idee waarom, voorzover ik weet heeft niemand die ik ken zo’n tafel maar ik had het prangende idee dat ik op zoek moest gaan naar die tafel. Stond die exact zelfde tafel toch niet in de tuin daar? Bizar.

Hierna enkele sfeerbeelden van de tentoonstelling. De kunst zelf staat er grotendeels niet op omdat er op die plaatsen te veel vol rond- en in de weg liep.

Achter de deur was een video te zien en er speelde sombere muziek, maar dat zie je niet op de foto.

De beruchte tafel

Through het kattenluikje. Geen konijnen te zien.

 

 

 

 

*******

 

ondinges

WIP

These Japanese dolls were displayed near Minolta cameras  in my grandfather’s photo shop. They need some restoration work.

Het ouderlijk huis opruimen is een wrange schattenjacht. Er komen voorwerpen tevoorschijn die herinneringen oproepen aan je kindertijd of waarvan je geen idee hebt waar ze vandaan komen. Of duistere geheimen, maar die ben ik nog niet tegengekomen. Toen ik die poppen zag borrelden er meteen ideeën voor bizarre diorama’s op. Alleen ontbreekt het me aan de tijd op het ogenblik.

Old dolls, not sure where they are from. The heads are made of plastic so not very, very old.

Naast het kladwerk in het atelier van de academie zijn we ook naar de expo van Borremans’ recentste werk gegaan. Ik had nog nooit een schilderij van Borremans in het echt gezien dus het was wel interessant om de ware dimensies van de werken te ‘beleven’. Sommige schilderijen waren veel kleiner dan ik dacht, andere juist veel groter. Er waren taferelen met bebloede peuters die met afgehakte ledematen rondliepen, rappers die vreemde dansjes uitvoeren op miniformaat en ingepakte mensen en hoofden. Een beoordeling ga ik hier niet geven, kijk en oordeel zelf maar. De werken vind je op de website van de Zeno X Gallery.

Door al het bovenstaande was er niet veel tijd om thuis te schilderen dus heb ik veel tekeningen gemaakt en daarbij nog per dag een schets in inkt  voor Inktober, snel en los gemaakt. Het is even wennen. Hier de compositiebestanden, een paar tekeningen zijn naar foto en de rest naar oude schilderijen (de vleesspiezen zijn erbij verzonnen):

En nog een Rudolph in potlood als voorbereidend werk:

ondinges

If at first you don’t succeed…

Winter is coming, zou ik zo zeggen. De natuur is in de war, de bladeren en de noten beginnen al van de bomen te vallen. Bezig geweest met eerder gemaakte afspraken af te handelen en alles klaar te zetten voor de herfst die eraan komt. Dit weekend zit ook volgeboekt.

Tussendoor verf bij de verfboer gaan halen. Penselen heb ik in Japan bijgekocht in een grote winkel met kunstenaarsmaterialen (Sekaido). Er was een hele verdieping met alleen maar verf en penselen maar ik verstond geen knar van de uitleg die er boven stond dus zomaar wat op goed geluk dingen bijeen gegrabbeld. Ik heb geprobeerd een selectie dieren bijeen te sprokkelen. Jammer genoeg geen eekhoorn gevonden.

Japanese brush haul. 

Eerder had ik al bij gelegenheid een paar grote penselen, een blok inkt en brush pennen cadeau gekregen maar ze liggen nog ongebruikt in de kast.  Ze dienen om mee te schrijven en aan kalligrafie te doen maar ik veronderstel dat je er ook wel mee kunt inkten en schetsen.

Also Japanese but not acquired during our trip. These were Christmas gifts. Haven’t used them yet, though. Fear of the black ink, I’m afraid.

Verder heb ik nog een setje pastels met water brush pen van Pentel meegebracht, Dit is een cadeautje voor iemand.

Brought this as a gift for someone.

Ik ben niet in de volgende ronde geraakt van de manuscriptwedstrijd. Niet getreurd. Goed, weer eens falen is niet fijn, maar ik zou niet weten wat ik met 100 exemplaren van een en hetzelfde slechte boek zou moeten doen. In vergelijking met eender welk al dan niet betaald werk heeft schrijven trouwens een belachelijk lage ROI. Buiten kantklossen met hondenhaar dan.

.***