Category: Updates

R.I.P.


Reconstruction in Progress.

It looks like the blogging part/section/feature of WordPress is more or less dead. Even worse, it is overrun with meaningless and annoying spam. Thus I will not continue blogging here in the traditional sense and maintain this as a portfolio site.

Quick and dirty updates of WIP and the quest to be found on Instagram.


WIP – Il Moro

Setting the scenes for two new paintings (one is an assignment). I had a good excuse to spend some time at the toy store this afternoon and play with the cannons and crossbows afterwards.


Black chariots

Before the Easter break I painted a lot in the atelier of the art school, all small studies, mostly of knights, but I didn’t take pictures of them. At home I painted nothing that I didn’t throw away or overpainted. A loss of confidence, I guess.

I spent most of my time going through old records and trying to reconstruct the history of the ones that were before me but it’s hard to go back to Burgundian times. I’ve got the maps laid out. Next week, if my nerve doesn’t play up, there may be a small road trip.

Anyway, it is definitely true that one line used to live in the area of a really cool castle (but not in it, unfortunately, ha ha).


The castle of Horst is in a sorry state nowadays, alas. On the verge of collapsing, almost.

There are a number legends about the castle, the one best known is the ghost tale about a black chariot that sometimes appears at midnight in the driveway.

When we were children we would sometimes row in small leaky boats around the castle and get stuck in the weeds.

I could totally live in the castle of Gaasbeek, though. The only thing it needs is a moat.


The Sword in the Stone: Brugge III

The last one about Bruges, just random stuff connected to the Dukes.

After the tombs, I went to the museum (see Brugge I), where I spent quite some time looking at the paintings and some more time in the shop looking at all the weird touristy objects. By the time I was done, I was thirsty and hungry so I had a snack and a coffee which are not difficult to come by. After that I went to the basilica of the Holy Blood. I was just in time for the opening of the doors of the chapel at 1400 hours, which meant this time I was also able to witness the small ceremony when the blood is brought out.

The Blood wasn’t my main goal but as I was there anyway, I queued up to have another look at it. As I wrote last August, it is not allowed to take pictures of the Holy Blood. I also seem to have misplaced the leaflet I got, which has some info.

This time I managed to spot the dukes in the main part of the chapel, on the not so old stained glass windows. It took a bit of experimenting with the settings of the camera to take a decent picture, and avoid the glare of the sun. The B is quite far away as well. He is pictured with his second wife, not the third, for some reason.

And these are Maximillian and Mary of Burgundy. Well I suppose, it’s them, they definitely look like them in any case:

Then I went down to the old St. Basil chapel underneath. There were no relics on show, so a magical sword is still out of the question.

After that I did ‘the Burgundian walk’ I found on the internet, more or less anyway. I ended up in the Prinsenhof where the Dukes had their residence in the city. Now, from what I gather it is a big hotel and a smaller hotel on the side. The buildings look new to me, but then a lot in Bruges is not as old or as old as it looks. According to the info on the website the Karel de Stoute hotel is located where his old town house was, it’s a hard to tell, though.

The somewhat ridiculous The Dukes Palace (not sure what public they’re aiming at):

And the smaller Karel de Stoute:

Then I wandered around a bit until it was time for my train.


The Sword in the Stone: Brugge I

[Gonna do this in Dutch]

Het zag ernaar uit dat dinsdag de enige dag met redelijk weer zou zijn dus die dag ben ik naar Brugge getrokken. Ik had op voorhand een beetje een route uitgestippeld met wat ruimte voor improvisatie. De dingen die we afgelopen zomer al hadden gedaan stonden niet op de agenda. Ik ben wel op een of andere manier mijn foto’s van toen kwijtgespeeld, misschien staan ze nog op een andere geheugenkaart. Ik ga de dag over drie posts verdelen, anders wordt het nogal zwaar qua beelmateriaal.

Om me bezig te houden tijdens de lange treinreis heb ik een e-biografie van KdS aangeschaft. Er zijn er massa’s, een hoop in het publiek domein, maar ook een aantal van de afgelopen vijf jaar. Ik heb er de meest recente uitgekozen, nl. deze:

De omslag is niet meteen de meest boeiende van het heelal maar de inhoud valt goed mee. Voor een non-native speaker vind ik het tot nu toe heel vlot leesbaar. Ik heb een vierde van het boek gelezen. Dat lijkt weinig maar het is een dik boek. Tot nu toe geen nieuwigheden, en ook weer een paar gaten maar toch de moeite.

Ik ben eigenlijk eerst naar de O.L.V. Kerk gegaan want dat was mijn hoofddoel maar ik ga hier nu eerst wat prentjes tonen van het Groeningemuseum waar Vlaamse Primitieven hangen (slechte naam overigens). De schilderijen hangen chronologisch dus je start in de 15e eeuw. Het was een beetje grappig want ik stond een schilderij uit het atelier van Hieronymus Bosch aandachtig aan het bekijken, gezien ik iets gelijkaardigs aan het schilderen ben en je uit foto’s niet alles kunt opmaken, komen er twee vrouwen voorbij, op weg naar de volgende zaal. Een van de vrouwen merkt dat ik belangstellend het schilderij bestudeer, blijft staan, kijkt naar het plaatje en roept dan tegen de andere vrouw: ‘Zie, dat is hier een Jeroen Bosch, en gij zoudt daar zomaar aan voorbijlopen!’ Ja, sorry, misschien onnozel maar ik vond dat heel grappig, dat getriggerd zijn op namen ipv wat erop staat.

Anyway. Vlak daarna hangt een van de beroemde van Eycken, nl Madonna met kannunik Joris Van der Paele. De foto’s zijn met een telefoon genomen, meer als geheugensteun, dus kwaliteit minimaal. Onbekende man ernaast ‘for size’:

Het is moeilijk zo te tonen hoe verbluffend goed dat dat geschilderd is en hoe fris die kleuren zijn. Je moet rekening houden dat dat schilderij bijna 600 jaar oud is. 600 jaar! (Als ze tenminste niet slinks een kopie uit Dafen hebben opgehangen toch HA HA HA). De verf op onze muren zit er nog geen tien jaar op en die is al verkleurd. Als zijnota: Sint Joris rechts wordt weerspiegeld in de reliekhouder die Karel dS besteld heeft als een soort boete voor de wreedheden tegen Luik. Hier ter herinnering de reliekhouder die zich te Luik bevindt (ook op de bucketlist):

Hier wat details die me opvielen:

De rafelrandjes van het tapijt.

De tegelvloer. De ramen zijn ook erg knap gedaan maar dat viel niet zo goed te fotograferen. Maarre… je moet het eigenlijk in het echt zien.

Het harnas van Sint Joris.

Vlak ernaast hangt een kopie naar Rogier van der Weyden (atelier van?) van Sint Lukas tekent de Madonna. Er zijn verschillende versies van dit schilderij. Detail:

Het schilderij doet in vele opzichten denken aan de Madonna en kanselier Rolin van van Eyck. Dat schilderij hangt niet in Brugge, maar je moet het maar eens opzoeken.

Nog een van mijn favoriete primitieven – hier alleen de zijpanelen -, het Moreeltriptiek van Hans Memling. Het is een redelijk groot schilderij, btw.

Die kleuren…

Er hangen nog massa’s andere oude schilderijen maar vergeleken met deze drie en vooral de Madonna, vallen die toch wel een beetje in het niet.

De Flip hing er ook, een tamelijk crappe versie, overigens maar wel met onmiskenbare seutige uitstraling.

Ik vind het nog altijd bizar dat die zoveel minaressen had. Het zal wel om zijn goud en titels te doen geweest zijn, HA HA HA. Maar die had zijn zoon ook… maar die mens had weer andere problemen.


Voor de rest nog een paar nieuwere dingen. Zoals een heel dramatische barokke Sebastiaan in een donker hoekje:

En nu een van mijn andere favorieten van het museum, eveneens in een donker hoekje, nl De slag van Lekkerbeetje van Sebastiaan Vranckx (1601). Het heeft een stripverhaalachtige uitstraling en vooraan ligt er een man in wapenrusting met een geweer geveld en bloedend neer.

En dan die eigenaardige naam Lekkerbeetje. Ik wist niet wat het voorstelde en ik ben het gaan opzoeken. De Wikipedia-pagina vertelt het hele verhaal. Het verhaal is lichtjes absurd, net als het schilderij.

Ik sluit af met een relatief modern schilderijtje van Maria van Bourgondië.

Ik heb uiteraard maar enkele foto’s genomen, ik kwam vooral om zelf te kijken.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: