One thing leads to Cano…

Alonso Cano – St John the evangelist’s vision of Jerusalem, 1636 (detail)  – Source: Wikipedia

Beetje onder het weer sinds vrijdag. De lessen aan de academie zijn weer begonnen, en wat langer dan vorig jaar want er zit nu ook kunstgeschiedenis in het pakket. Misschien nog op maandag extra tekenlessen, als er nog plaats is. Dat horen we volgende week wel. Thuis ben ik met gewone olieverf beginnen werken. Ik heb het ooit heel kort gebruikt, oa met schilderen volgens nummer, en ik was vergeten wat voor vreselijke smeerlapperij het is. Ik heb al een dikke olievlek op onze gerenoveerde parketvloer gemaakt :(. Ik was ook vergeten hoe lang het duurt eer een verflaag een beetje droog is.

Ik ben in het Andalusisch Logboek van Stefan Brijs aan het lezen. Ik heb het in de bib opgepikt want ik dacht dat het een reisverslag zou zijn maar het zijn tamelijk intellectuele overpeinzingen over Brijs’ verblijf in Spanje. In elk geval kwam ik er een interessante passage tegen over een kruisiging van Alonso Cano die ergens in een kerk hangt in Alhama hangt en waarvan het gezicht van Jezus overschilderd is. Ik ben het gaan opzoeken maar erg veel foto’s zijn er niet van te vinden. Hier staat er eentje van Jezus met een zwarte vlek over zijn gezicht. Het had van Nicola Samori kunnen zijn:

Alonso Cano – Cristo sin rostro (faceless Christ) Source: Historia y Leyendas de Alhama

Een van de verklaringen die ik heb teruggevonden is dat Cano, een opvliegend mens naar het schijnt, dit schilderij in opdracht had gemaakt en toen hij er nog eens naar kwam kijken had gemerkt dat de opdrachtgever het gezicht van Christus had bijgeschilderd. In woede zou hij het gezicht dan met zwarte verf weggeschilderd hebben en gezegd hebben: ‘Liever geen gezicht dan een gezicht dat niet door mezelf geschilderd is.’ Ziet er wel cool uit zo.

Geen eigen werk te posten. Ik ben aan de Moreau bezig maar dat gaat wat langzamer door het veranderen van medium. Ik heb vooral zitten schetsen in mijn schetsboek, paar ideeën verder uitwerken.

Vandaag was het ook Open Monumentendag en gezien het vanmiddag mooi weer was zijn we gaan rondkijken in vier opengestelde oude panden. Gezien de heersende appartementswoede blijven er daar altijd maar minder en minder van over, dus van profiteren. De grootste ruimte was de circusschool want die is in een oude evenementenzaal gevestigd zonder dat ze veel aan de muren gedaan hebben. Ik zie graag een beetje kapot en oud. Het kleinste pand was het Spiegeltje, een piepklein galerijtje in een oud huisje  waar je ongeveer op handen en voeten de trap moet opkruipen. Veel kunst kunnen ze daar toch niet in tentoon stellen?

 

 The roman church, picture taken through the attic window of the art gallery we visited today.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *