jurk

Dumpster kitsch

De meest populaire post op deze site is blijkbaar die over de tentoonstelling van Gerhard Richter.  Zelf ben ik op het gebied van schilderkunst meer een liefhebber van Italiaanse barok en vintage kitsch, en liefst nog een combinatie van beide. Wat betreft grafiek is mijn favoriete periode ongeveer 1890-1930.

Vorige week was ik alleen thuis en ik heb vooral zitten klussen/opruimen. ‘s Avonds/’s nachts heb ik wat in mijn schetsboek gewerkt. Bij gebrek aan beter volgt hierna een dump daarvan. Dit zijn testen en experimenten, geen afgewerkte tekeningen uiteraard.

Mijn Guild Wars-avatar. Na lang twijfelen heb ik de Path of Fire-uitbreiding aangeschaft om een rijdier te kunnen hebben, dan kun je sneller rondtrekken.

Een versie van een tekening van Willy Pogany uit Lohengrin. Het gescande boek met alle illustraties heb ik op archive.org gevonden, voor de geïnteresseerden.

Een tweede versie van Michaël.

Vergilius, naar Roganeau (zie een vorige post). De kat is erop gaan liggen voor het droog was, vandaar de vegen.

Een heel kitscherige engel art nouveau stijl.

Ben Hur, film uit de jaren 20

Prins Nuada. Ik had vrijdag naar Hellboy 2 gekeken

The Arrow. Ja, pijlen zie je op deze site wel vaker.  Geknoeid met het gezicht wel.

Een Boltraffiokopie, inclusief pijl. Gemerkt dat een nadeel van acquarelpotloden is, dat ze niet goed uitgommen.

En last but not least: bewonder de cover van deze erg foute ,kitscherige roman van Barbara Cartland die ik dit weekend in een stapel boeken van mijn grootouders heb gevonden en die ik uiteraard met plezier ga verslinden (op het toilet). De illustratie is van Francis Marshall, wiens illustraties blijkbaar nog op hopen andere Cartlandboeken prijken.

That’s all, folks!

 

jurk

A trail of zombies

The sun. At last. No zombies in this forest.

Oei. Ik heb in weken niets meer gepost. Als er niets te vertellen valt, zwijg je beter. Dat is toch wat ik vaak denk.

Heel veel opgeruimd in het ouderlijk huis. Ook heel veel geschetst in mijn schetsboek maar het is niet de moeite waard om te tonen. Op de academie heb ik de Hals afgewerkt en nu ben ik bezig aan een opgelegd werk waarin ik enorm stink, architectuur en perspectief. Ik ben een vervallen gebouw aan het schilderen en ik wist niet hoe ik er aan moest beginnen en nu weet ik niet hoe ik het moet afwerken. Afgelopen weekend waren we in de Ardennen, het jaarlijkse uitje met vrienden en kennissen (zie boven). Nog nooit zo veel dode Jezussen in een dorp bij elkaar gezien.  En die van het kerkhof waren nog geeneens meegerekend.

Jezus, de originele zombie, nietwaar? Opgestaan uit de dood, zet zijn adepten aan tot het eten van zijn vlees en het drinken van zijn bloed. Mmmm nom nom nom nom, zou onze kat zeggen.

Dus, bij geprek aan professioneel ogend materiaal van mezelf enkele amusante antieke foto’s uit het familiarchief.

SYL.

Dit is onze gang maar dit is niet onze hond.

Deze boze kat lijkt wat op de onze.

Yin en Yang. Expo 58, Brussel.