IMG_20180923_130234149

Splendour

Hier zijn nog enkele foto’s van details van schilderijen uit het Old Masters Museum in Brussel (zie post van gisteren).

Grappige baby:

Dit om te bewijzen dat niet iedereen even goed portretten kon schilderen:

Details van een achtergrond:

Lazarus:

Aan de voeten van Lazarus:

Ook wel wat gruwelijkheden:

Mooie portretstudies van Rubens:

Paracelsus (nudge nudge):

Wie we daar hebben: Filips de Schone met een gigantisch schaap om zijn nek en Johanna de Waanzinnige:

Mooi geschilderde lendendoek van Christus

Gabriël in een van de betere Annunciaties, deze is van de Lairesse:

 

IMG_20180923_130234149

Kafka

Het is zomer. Iedereen is met vakantie. Dat geeft de regering weer de kans om er heel wat niet allemaal even zinnige maatregelen door te draaien zonder dat er al te veel protest komt.  Ik ga hier niet over politiek beginnen drammen maar ik wil wel graag een voorbeeldje geven van waarom je genoeg wantrouwen moet hebben tegen Het Systeem en de doorgedreven automatisering.

Een tijdje geleden stak er een papier in onze bus dat een van onze identiteitskaarten moest vernieuwd worden. De aanvraag moest binnen de twee weken op het gemeentehuis gebeuren. Vernieuwen van de identiteitskaart moet om de vijf à tien jaar dus niet zo vreemd. Alleen bleek de identiteitskaart in kwestie nog minstens een jaar geldig. Snel naar het gemeentehuis om meer uitleg.

Ticketje nemen en in de rij gaan staan. Na lang wachten is het mijn beurt. Ik geef het papier af en vraag een verklaring. Blijkt dat de identiteitskaart geannuleerd is. Een paar maanden daarvoor al. Heel vreemd allemaal. Ik vraag hoe dat komt. De dame van het loket tuurt op haar scherm. “Dat staat hier zo in het Systeem. De kaart is als verloren opgegeven bij de politie.” Hé? Ik weet wel zeker dat dat niet door ons gebeurd is. De kaart is ook niet verloren. Ik heb ze in mijn tas zitten. Dat zeg ik ook. “Tja,’ zegt ze, “dan zul je de politie moeten contacteren om te vragen hoe dat komt.”

Hop. Naar de politie bellen dus. De vriendelijke agent checkt uitgebreid zijn computer. “Nee, hoor. Wij hebben zo’n aanvraag niet ontvangen volgens het Systeem, niets geannuleerd ook of doorgegeven aan het gemeentehuis..” Wij ook niet, want als je dat doet krijg je namelijk een papier met stempels en handtekeningen en dat hebben we niet.

Ik trek weer naar het gemeentehuis en leg de situatie uit. “Ja, het staat hier toch zo in het Systeem,” zegt de dame.

“Dus er is ergens een fout gebeurd, gezien wij nooit een identiteitskaart als verloren hebben opgegeven?” Dat had ik beter niet gezegd.

“Nee,” zegt ze bits. “Er kan geen fout gebeurd zijn want het staat hier zo in het Systeem.” “Kun je niet eens checken hoe dat daarin is gekomen?” “Nee, dat kunnen we niet checken, antwoordt ze al even kortaf. Onzin, natuurlijk. Je kunt dat altijd checken of laten checken. Maar ze zal er geen zin in gehad hebben.

“En wat als we op vakantie zouden gaan met het vliegtuig met een kaart die als geannuleerd staat bij jullie?” vraag ik. “Tja, dan had je niet meegekund,” zegt de dame schouderophalend.

Nu begin ik echt een pissig te worden. “Dus ik moet nieuwe pasfoto’s laten maken (5 Euro in het hokje) en een nieuwe identiteitskaart betalen (20,5 euro) voor iets dat niet onze schuld is?”

“Ja, er zal niks anders opzitten,” zegt ze.

Ik heb de kaart dringend nodig dus ik besluit niet tegen het systeem te gaan vechten deze keer. Ik geef een pasfoto en betaal.

Wanneer ik een week later de kaart ga ophalen, zegt ze: “Weet je, we hebben de laatste tijd wel meer van dit soort gevallen gehad van geannuleerde identiteitskaarten. Heel vreemd.”

AAAARRRRRRGGGHHH!!!

Je moet maar eens per ongeluk als misdadiger in het systeem geboekt staan.

IMG_20180923_130234149

Of cats and skulls

The past few weeks have mostly been filled with sorting and listing old stuff and assignment related work.  I have also been studying a couple books for the sequel to Lazarus, mostly about Babylon and Grail stuff. Last but not least I’ve set up a small side site with some random funny images I encounter here and there. No fixed posting schedule so expectations are low.

There is not a lot of WIP  – written or painted –  ready to be flung on the net right now (it never is, really).  Instead I offer you a short overview of an art echibition we visited last week, Spanish still life at the Bozar (Brussels).  I was mainly interested in seeing the Velazquez up close as I’m still working on the copy of the dead Jesus but that was a little disappointing. However, there were two large canvases by Antonio de Pereda which was great. I’ve been studying those exact paintings for the Baroque style still life I still have on my plate, pun intended. It was possible to look at the paintings from a very short distance so we set off the alarms quite a few times, he he.

So here are some pictures I took, with some random comments included. Enjoy.

Small painting of books by an anonymous painter.  The colours and the light were exquisite.

Left side of the Velazquez painting. A bit drab imho.

A cat that looked a lot like our own house tiger hiding in one of the still lifes.

Melon and dead birds, the ideal dinner companions.

Another dead bird, by Goya this time.

Look at the man’s nose.

And next details of two of the Pereda paintings:

 

The knight’s dream. The light on the knight was amazing.

 

 

No overview but some details of the other Vanitas painting by Pereda:

A highly detailed globe

My favourite bit of the entire collection: the reflection in the harness

 

And last but not least the picture stuck to the table cover:

That’s all for today, folks…

 

IMG_20180923_130234149

A trail of zombies

The sun. At last. No zombies in this forest.

Oei. Ik heb in weken niets meer gepost. Als er niets te vertellen valt, zwijg je beter. Dat is toch wat ik vaak denk.

Heel veel opgeruimd in het ouderlijk huis. Ook heel veel geschetst in mijn schetsboek maar het is niet de moeite waard om te tonen. Op de academie heb ik de Hals afgewerkt en nu ben ik bezig aan een opgelegd werk waarin ik enorm stink, architectuur en perspectief. Ik ben een vervallen gebouw aan het schilderen en ik wist niet hoe ik er aan moest beginnen en nu weet ik niet hoe ik het moet afwerken. Afgelopen weekend waren we in de Ardennen, het jaarlijkse uitje met vrienden en kennissen (zie boven). Nog nooit zo veel dode Jezussen in een dorp bij elkaar gezien.  En die van het kerkhof waren nog geeneens meegerekend.

Jezus, de originele zombie, nietwaar? Opgestaan uit de dood, zet zijn adepten aan tot het eten van zijn vlees en het drinken van zijn bloed. Mmmm nom nom nom nom, zou onze kat zeggen.

Dus, bij geprek aan professioneel ogend materiaal van mezelf enkele amusante antieke foto’s uit het familiarchief.

SYL.

Dit is onze gang maar dit is niet onze hond.

Deze boze kat lijkt wat op de onze.

Yin en Yang. Expo 58, Brussel.

 

 

IMG_20180923_130234149

B(een) T(here) D(one) T(hat): Gerhard Richter – Over schilderen/About painting

Op zondag 26/11 bezochten we in groep (volwassen studenten academie ) het SMAK (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) in Gent. Tot 18 februari loopt daar nog een overzichtstentoonstelling van werken van Gerhard Richter, inclusief een aantal nog niet eerder publiek getoonde werken.

Gerhard Richter is een serieuze oude man die gebukt gaat onder trauma’s. Hij gebruikt veel grijs en weerspiegelende oppervlaktes. Hij werkt vaak abstract/conceptueel maar is ook erg bekend om zijn wazige schilderijen van foto’s,

We bezochten de tentoonstelling onder begeleiding van een gids. De gids was door de slechte akoestiek van de zalen en de drukte moeilijk te verstaan dus ik heb niet alle uitleg kunnen horen.

Hier volgen enkele sfeerbeelden, genomen met een telefoon. De titels ben ik een beetje vergeten dus ik heb er zelf maar titels bij gemaakt.

1 – Teures Tapete

Wazig schilderij van microscopische opnamen. Van dit schilderij kreeg ik helaas snel hoofdpijn. Dit lijkt me dus niet zo aangenaam om in onze woonkamer op te hangen.

2 – Installation von Glaspanielen und Schmutziges Decke

Installatie van glazen panelen en bijhorende reflecties. Het plafond dat zich boven de zaal bevindt (logisch, anders was het de vloer) was zichtbaar licht tot matig bevuild, het nadeel aan zulke transparante plafonds. Op deze foto zie je bijvoorbeeld ongeveer in het midden een stukje kabel liggen. Hier en daar waren er ook stofresten en dode insecten te zien.

3 – Die Streifencode

Wandlange digitale afdruk van gekleurde streepjes. Deze print riep nostalgische herinneringen op. Op mijn kleuterkamer hingen gelijkaardige gordijnen. Die hingen wel in de andere richting en waren van stof, niet van plastic.

4 – Malerei mit Steckdose

Wazig schilderij van een microscopische afdruk met onderaan een scheef gemonteerd stopcontact. Deze sinistere vormgeving roept tegelijkertijd onbehagen en vragen over de zwaartekracht op Aarde op en stelt de doeltreffendheid van waterpassen in vraag.

5 – Umgefallenes Farbpfot

In dit nieuwe abstracte werk zit meer structuur dan je op het eerste gezicht kunt zien.  Om hier een beter zicht op te krijgen moet je een beetje door de knieën gaan en de rare blikken van de omstanders en de suppoosten negeren. Dit werk kan naar believen anders georiënteerd worden zodat je steeds een andere dynamiek in de ruimte krijgt.

6 – Die Fotokurs, Leksion 1

Een van de wazige portretten waar Richter om bekend staat, gebaseerd op een foto van een beginnend fotograaf die handmatige scherpstelling niet beheerst en slecht gekadreerd heeft.

7 – Nie wieder Ikea

Een wazig landschap met bomen en een huis. Heel decoratief. Past in elk interieur en heeft wat meer cachet dan een Ikea-print.

8  – Verdammt noch mal

Detail van een groot schilderij waarop Richter in woede en frustratie over zijn painter’s block een verfborstel doelloos en razend door de natte verf heeft gestreken. Bijzonder aangrijpend.

9 – Wass für ein Mist heute.

Portret van Dieter Kreuz op een erg mistige dag.

10 – Küchenstuhl mit Lufterfrischer

Installatie van een grijs schilderij van Richters keukenstoel met links een soort luchtverfrisser. Merk op hoe de lijnen van het rooster in de luchtverfrisser zich herhalen in het patroon van de keukenstoel en de vloer.

11 – Walt

Schilderij van een bos met takken en blaadjes in zwart en grijs. De slordige inkadering roept de chaos van de natuurkrachten op.

12 – Knoten

Schilderij van een reeks buizen. De dramatische kracht van dit grijze schilderij wordt gegenereerd door de onderste voorliggende buis waarop aan de linkerkant een tumor zit.

13 – Kein Blumenvorhang

Grijs schilderij van een gordijn zonder bloemen achter plexiglas.

De tentoonstelling loopt nog tot 18 februari. De werken omvatten de hele carrière van Richter.

Alleen kleine tassen zijn toegelaten in het museum, de rest moet je achterlaten in de vestiaire. Het was tamelijk frisjes in de zalen dus een trui of een jas zijn een aanrader.

Je kunt de schilderijen niet ter plaatse kopen of even lenen om thuis uit te testen.

Foto’s nemen van de schilderijen is ok. Er stickers op plakken niet.

Dit is geen werk van Richter. Dit is het station van Gent.

Dit is nog steeds geen schilderij van Richter maar het station van Gent.

En nu ga ik wat ernstig werk doen.