reconstructed

Tussen kunst en kitsch

Vorige week heb ik me nog eens laten gaan op de Kringloopveiling en heb geboden op een Italiaanse Griek (of Griekse Italiaan?) en gewonnen (en tegelijk uiteraard ook verloren, maar zo gaat het spel).  Vrijdag ben ik mijn antiek “ogende” buste van Apollo gaan oppikken en zoals al uit de beschrijving op te maken viel heeft hij inderdaad enkele veldslagen overleefd en is het antiek schone schijn. Alleen het afgebroken stukje van zijn neus stoort me een beetje, dat ga ik proberen te herstellen.  Goeie prop voor stillevens, in elk geval.

Verder heb ik in de lokale kringshop afgelopen week de volgende oerklassieker gevonden:

Ze hebben wel zoals gewoonlijk de sticker op een onmogelijke plek gezet en de print is wat gaan golven door vocht maar voor anderhalve euro gaan we niet zeuren.

Ook nog een nostalgische aanwinst voor de Mesopotamië- en Babylonstapel. Als kind ging ik vaak mee op bezoek bij kennissen die een grote verzameling strips hadden en daar zat ik meestal een hele avond Alexen te verslinden. (Zelfs toen vond ik het toch een beetje een raar koppeltje, die Alex en Enak, nb.). Dit album was een van mijn favoriete Alexstrips om de drie volgende redenen: het griezelige tovermeisje, het afgehakte hoofd op pagina 40  en de coole zwarte tuniek van de slechterik die geen slechterik is (spoiler).

Het kringwinkelexemplaar was aan de buitenkant erg smerig maar het vuil is er gelukkig zonder schade afgekomen. Ik ga er niet over nadenken wat het zou kunnen zijn geweest.

Zo, nu verder aan het werk. Tot volgende keer.

reconstructed

Kaïn

Vorige keer had ik als volgende post “Kaïn” beloofd, dus dan zullen we dat maar doen.

Er zijn een aantal dozen met boeken die nog van bij de grootouders kwamen en sommige daarvan komen zelfs nog van hun ouders. In een van die dozen kwam ik het boek “Kaïn'” tegen. De omslag zag er interessant uit, een houtsnedeachtige tekening van de mij totaal onbekende Wladimir Bielkine. De schrijver van de roman is de mij nog onbekendere Rogier Van Aerde. De roman is zwaar op de hand (zijnota: de Duitsers hebben het boek blijkbaar verboden wegens te Joods volgens Wikipedia). Het verhaal gaat over de mij wel bekende Kaïn uit de bijbel,  maar het boek is erg zwaar op de hand. Het verscheen tijdens de oorlogsjaren dus niet zo verwonderlijk. Ik heb het, eerlijk gezegd, niet kunnen uitlezen.

 

Ik vermoed dat er oorspronkelijk nog een stofomslag bij was maar die is verdwenen. De kaft zelf is van een soort slangenhuidreliëf voorzien, leuk detail. Helaas, one major issue gezien de vochtige omgeving waarin het boek bewaard werd: schimmel (zie rechts onderaan). Schimmel is niet alleen slecht voor het boek, maar ook voor de gezondheid en voor andere boeken in de omgeving. De omslag heb ik dus meteen verwijderd. Binnenin leek het boek nog ok, maar het gaat voorlopig toch in quarantaine en dan ga ik eventueel een nieuwe omslag knutselen.

Voorbeeldje van de tekeningen binnenin:

Verder deze week nog gewerkt aan twee schilderijen in vordering. Morgen nog effe langs ons atelier voor de opendeurdagen.

Ik heb mij onlangs ook een beetje laten gaan in de kringloopwinkel, oa:

Het ene gaat over Jezus, zonder borsten, en het andere over de duivel, met borsten, dus dat is goed uitgebalanceerd. Niks zo fijn als samenzweringstheorieën, hoe onnozeler, hoe beter.

Over samenzweringen gesproken, de gestolen Rechtvaardige Rechters van de broers van Eyck zijn weer hot en trending deze week. Ik snap wel niet waarom speurders het zich zo moeilijk maken. Afgelopen donderdag waren we naar een aflevering van The Blacklist aan het kijken en dat paneel staat dus gewoon bij The Debt Collector thuis in de kelder, tussen de glazen potten met afgehakte oren:

“Ik denk dat we iets hebben.”

Het zal zijn, ja…

reconstructed

Les rois maudits – Druon

Ik zie mijn boekverzameling eerder als een soort wolk (oftewel “cloud”) waarin alles vendiagram- en pijlgewijs met elkaar verbonden is, dan een nette, volgens bibliotheeknormen geordende collectie.

Les Rois Maudits door Maurice Druon – Deze pockets uit de jaren 70 vond ik ergens onderin een oude boekenkast bij mijn ouders. Het kan best dat ze nog van mijn grootmoeder kwamen. Die was geobsedeerd door de Franse adel en koning en prinsessen en allerlei andere soorten klatergoud.  De romans van Druon over de Franse middeleeuwen zijn in het Engels verschenen als The Accursed Kings en zoals ik achteraf op Wikipedia las, blijken ze een inspiratie geweest te zijn voor Games of Thrones-auteur George Martin. Ik weet niet of ik ze helemaal ga lezen. Ik lees niet zo graag Franse boeken (en dat doet me eraan herinneren dat ik de rest van de Sèdes boek nog moet vertalen). Ik heb ooit een stuk van de tv-serie bekeken maar die was aan de saaie kant. De verhalen gaan echter over een periode die wel weer bij de rest van mijn collectie past, namelijk de Middeleeuwen en de tempeliers. Dus nog maar even bijhouden. Het zijn kleine pockets en ze vullen de gaatjes op.