jurk

Virtueel toerisme

Gewoon een snelle update in hectische tijden.

Schilderen: vooral academieopdrachten  op het moment: een portret, een interieur, een landschap afgwerkt.

Boeken lezen tussendoor:

De Barbara Cartland is uit. Zo slecht dat het weer goed is.

Eindelijk weer aan de revisie van Azoth begonnen. Het was handiger geweest als ik deze twee  oude boekjes over de Mont St. Michel al ter inzage had gehad toen ik de eerste versie van Azoth neerpende in de gebruikelijke NaNoWriMo mayhem maar ze komen bij de revisie ook goed van pas.

Verder ben ik na de biografieën over Velazquez uit de bib  deze biografie over Bruegel aan het lezen die rondslingerde in het ouderlijk huis. Veel interessante weetjes, geen idee over alles klopt maar dat mag de pret niet drukken.  Dik boek dus nog niet uit.

Series/film:

Gisteren naar Jupiter Ascending gekeken, de meest weirde slechte film die ik tot nu toe gezien heb.  1/5, vooral voor de visuele aspecten.

Twee afleveringen van Lucifereen soort Castle meets Supernatural. Ieder zijn meug maar niet de mijne. Misschien moet het nog echt vertrekken. 2/5

Een aflevering van de serie TroyOok al afgrijselijk.  0/5.

Misschien ben ik gewoon een erg moeilijke klant, ha ha ha.

See you lators, alligators.

 

jurk

Les rois maudits – Druon

Ik zie mijn boekverzameling eerder als een soort wolk (oftewel “cloud”) waarin alles vendiagram- en pijlgewijs met elkaar verbonden is, dan een nette, volgens bibliotheeknormen geordende collectie.

Les Rois Maudits door Maurice Druon – Deze pockets uit de jaren 70 vond ik ergens onderin een oude boekenkast bij mijn ouders. Het kan best dat ze nog van mijn grootmoeder kwamen. Die was geobsedeerd door de Franse adel en koning en prinsessen en allerlei andere soorten klatergoud.  De romans van Druon over de Franse middeleeuwen zijn in het Engels verschenen als The Accursed Kings en zoals ik achteraf op Wikipedia las, blijken ze een inspiratie geweest te zijn voor Games of Thrones-auteur George Martin. Ik weet niet of ik ze helemaal ga lezen. Ik lees niet zo graag Franse boeken (en dat doet me eraan herinneren dat ik de rest van de Sèdes boek nog moet vertalen). Ik heb ooit een stuk van de tv-serie bekeken maar die was aan de saaie kant. De verhalen gaan echter over een periode die wel weer bij de rest van mijn collectie past, namelijk de Middeleeuwen en de tempeliers. Dus nog maar even bijhouden. Het zijn kleine pockets en ze vullen de gaatjes op.

 

 

jurk

Gustave Doré

Het is waarschijnlijk niet erg hip, maar het is toch steeds fijn door de lekkere prenten van Gustave Doré (1832-1883) te bladeren.

Tobias and the angel – Illustrations for the bible by Gustave Doré

Vergilius and Dante – Illustrations for the Divina Commedia by Gustave Doré

Lucifer – Illustrations for Paradise Lost by Gustave Doré

 

 

jurk

The quest for the Holy Grail, episode 666

This post is not really going to be about the Holy Grail, more about illustrations. Random inspiring illustrations that have a vague or not so vague connection to Hell and demons.

While cleaning up old children’s books that came from my grandmother I encountered a copy of ‘Parzival de reine dwaas’ (Parsifal the pure fool). The writer of the book is Cor Ria Leeman and it was illustrated by Rik Jansseune (1955). The book starts with a prologue that describes how Lucifer lost his emerald while battling Michael, which is quite interesting as I am not used to reading stories about the lapis exillis in a children’s book. Here is a rather dramatic scene with the Grail:

Another interesting illustrator of Parsifal (1912) is Willy Pogany. I can’t find direct online versions so I have to go via Pinterest. There is plenty to be found  in general searches online though. What I find interesting about the illustrations are not just the drawings themselves but the way he uses blank space:

One of the most famous books about Hell and demons apart from the better parts of the bible is the Divina Commedia. I have a few (modern reprints, obviously) versions of the Divina Commedia, some sort of medieval roadtrip. In the first leg of the tour, Dante and Vergil go visit Hell. I have always been fond of the illustrations of Gustave Doré. They are iconic and can be found everywhere so I’m not including a sample of those, just some more obscure ones. For starters the interesting paintings (not sure what they are,  they look like watercolours) by François-Maurice Roganeau . For example:

I found them online here:  La Divine Comédie, Dante, peinte par François-Maurice Roganeau, Laurens 1912

Doré, whom I mentioned before also illustrated Paradise Lost. Those illustrations are just as famous, so not including a sample of those. (I do like Dorés enourmous painting of Virgil and Dante, btw).

However, by accident I discovered that Milton’s book was also illustrated at the beginning of last century by a certain William Hyde about whom I can barely find information online, just a couple samples of his moody black and white illustrations:

That’s about it. I have to do some real work now.