nothere

Update 11-06-18

Tussendoor een frisse neus halen in de nabijgelegen velden.

Het DKO-jaar zit er bijna op en we hebben de laatste dagen vooral de klas opgeruimd, al dan niet afgewerkte ‘kunst’werken en gerief mee naar huis gezeuld en nog snel wat dingen afgewerkt.

Dit weekend hebben we opendeurdagen (misschien later meer hierover) dus het atelier moest worden opgeruimd en er moest ook een tentoonstelling van een selectie werken van iedereen klaargezet worden. Toen ik mijn eigen dingen bij elkaar zag was het weer zo’n momentje van ‘mweh, dat kon veel beter’,  ‘grrrrr, stukje vergeten hier aan de linkerzijde’  en ‘heh, ik dacht dat ik meer schilderijen zou hebben.’ Ik heb wel een geldige reden voor het slakken, maar toch…  Allez, volgend jaar beter, zeker?

Deze voorbereidende schets in stift en waterverf  zit er niet bij:

Thuis heb ik alle spullen grondig opgeruimd, nagekeken, gereinigd en gesorteerd. We zijn bijna klaar voor de zomerpauze. We hebben nog een paar keer les met een gelimiteerde set gerei en daarna kan ik op mijn gemak thuis de Cristo afwerken. Ik zat een beetje vast met waar ik naartoe wilde gaan maar er was afgelopen vrijdag een filmvoorstelling in de academie en in het midden ervan kreeg ik plots een idee wat ik ga doen. Ik was nog het liefst meteen naar huis gegaan om het op papier te zetten maar ik heb toch maar eerst de film uitgekeken.

Verder heb ik nog wat al dan niet schele probeersels op papier gezet, mocht ik erg veel zin hebben om een kopie van een Dürer in olieverf te maken.

En nog Azoth verder afwerken uiteraard.

Lezen: nog altijd bezig in de twee biografieën (zie eerder).

Kijken: Arrow (stoer met pijlen) is voorlopig gedaan, helaas. Nu kijken we naar The 100 (lekker dystopisch), Timeless (Legends of Tomorrow zonder superhelden) en nu en dan Blacklist (misdadiger speelt dubbelspel). Ik heb een poging gedaan om nog een aflevering van Lucifer (duivelse jetsetdetective) te bekijken maar mijn ziel is voorlopig nog altijd niet verkocht.

Gedaan.

Next post: Kaïn

nothere

Gustave Doré

Het is waarschijnlijk niet erg hip, maar het is toch steeds fijn door de lekkere prenten van Gustave Doré (1832-1883) te bladeren.

Tobias and the angel – Illustrations for the bible by Gustave Doré

Vergilius and Dante – Illustrations for the Divina Commedia by Gustave Doré

Lucifer – Illustrations for Paradise Lost by Gustave Doré

 

 

nothere

Dumpster kitsch

De meest populaire post op deze site is blijkbaar die over de tentoonstelling van Gerhard Richter.  Zelf ben ik op het gebied van schilderkunst meer een liefhebber van Italiaanse barok en vintage kitsch, en liefst nog een combinatie van beide. Wat betreft grafiek is mijn favoriete periode ongeveer 1890-1930.

Vorige week was ik alleen thuis en ik heb vooral zitten klussen/opruimen. ‘s Avonds/’s nachts heb ik wat in mijn schetsboek gewerkt. Bij gebrek aan beter volgt hierna een dump daarvan. Dit zijn testen en experimenten, geen afgewerkte tekeningen uiteraard.

Mijn Guild Wars-avatar. Na lang twijfelen heb ik de Path of Fire-uitbreiding aangeschaft om een rijdier te kunnen hebben, dan kun je sneller rondtrekken.

Een versie van een tekening van Willy Pogany uit Lohengrin. Het gescande boek met alle illustraties heb ik op archive.org gevonden, voor de geïnteresseerden.

Een tweede versie van Michaël.

Vergilius, naar Roganeau (zie een vorige post). De kat is erop gaan liggen voor het droog was, vandaar de vegen.

Een heel kitscherige engel art nouveau stijl.

Ben Hur, film uit de jaren 20

Prins Nuada. Ik had vrijdag naar Hellboy 2 gekeken

The Arrow. Ja, pijlen zie je op deze site wel vaker.  Geknoeid met het gezicht wel.

Een Boltraffiokopie, inclusief pijl. Gemerkt dat een nadeel van acquarelpotloden is, dat ze niet goed uitgommen.

En last but not least: bewonder de cover van deze erg foute ,kitscherige roman van Barbara Cartland die ik dit weekend in een stapel boeken van mijn grootouders heb gevonden en die ik uiteraard met plezier ga verslinden (op het toilet). De illustratie is van Francis Marshall, wiens illustraties blijkbaar nog op hopen andere Cartlandboeken prijken.

That’s all, folks!

 

nothere

The quest for the Holy Grail, episode 666

This post is not really going to be about the Holy Grail, more about illustrations. Random inspiring illustrations that have a vague or not so vague connection to Hell and demons.

While cleaning up old children’s books that came from my grandmother I encountered a copy of ‘Parzival de reine dwaas’ (Parsifal the pure fool). The writer of the book is Cor Ria Leeman and it was illustrated by Rik Jansseune (1955). The book starts with a prologue that describes how Lucifer lost his emerald while battling Michael, which is quite interesting as I am not used to reading stories about the lapis exillis in a children’s book. Here is a rather dramatic scene with the Grail:

Another interesting illustrator of Parsifal (1912) is Willy Pogany. I can’t find direct online versions so I have to go via Pinterest. There is plenty to be found  in general searches online though. What I find interesting about the illustrations are not just the drawings themselves but the way he uses blank space:

One of the most famous books about Hell and demons apart from the better parts of the bible is the Divina Commedia. I have a few (modern reprints, obviously) versions of the Divina Commedia, some sort of medieval roadtrip. In the first leg of the tour, Dante and Vergil go visit Hell. I have always been fond of the illustrations of Gustave Doré. They are iconic and can be found everywhere so I’m not including a sample of those, just some more obscure ones. For starters the interesting paintings (not sure what they are,  they look like watercolours) by François-Maurice Roganeau . For example:

I found them online here:  La Divine Comédie, Dante, peinte par François-Maurice Roganeau, Laurens 1912

Doré, whom I mentioned before also illustrated Paradise Lost. Those illustrations are just as famous, so not including a sample of those. (I do like Dorés enourmous painting of Virgil and Dante, btw).

However, by accident I discovered that Milton’s book was also illustrated at the beginning of last century by a certain William Hyde about whom I can barely find information online, just a couple samples of his moody black and white illustrations:

That’s about it. I have to do some real work now.