books

Dumpster kitsch

De meest populaire post op deze site is blijkbaar die over de tentoonstelling van Gerhard Richter.  Zelf ben ik op het gebied van schilderkunst meer een liefhebber van Italiaanse barok en vintage kitsch, en liefst nog een combinatie van beide. Wat betreft grafiek is mijn favoriete periode ongeveer 1890-1930.

Vorige week was ik alleen thuis en ik heb vooral zitten klussen/opruimen. ‘s Avonds/’s nachts heb ik wat in mijn schetsboek gewerkt. Bij gebrek aan beter volgt hierna een dump daarvan. Dit zijn testen en experimenten, geen afgewerkte tekeningen uiteraard.

Mijn Guild Wars-avatar. Na lang twijfelen heb ik de Path of Fire-uitbreiding aangeschaft om een rijdier te kunnen hebben, dan kun je sneller rondtrekken.

Een versie van een tekening van Willy Pogany uit Lohengrin. Het gescande boek met alle illustraties heb ik op archive.org gevonden, voor de geïnteresseerden.

Een tweede versie van Michaël.

Vergilius, naar Roganeau (zie een vorige post). De kat is erop gaan liggen voor het droog was, vandaar de vegen.

Een heel kitscherige engel art nouveau stijl.

Ben Hur, film uit de jaren 20

Prins Nuada. Ik had vrijdag naar Hellboy 2 gekeken

The Arrow. Ja, pijlen zie je op deze site wel vaker.  Geknoeid met het gezicht wel.

Een Boltraffiokopie, inclusief pijl. Gemerkt dat een nadeel van acquarelpotloden is, dat ze niet goed uitgommen.

En last but not least: bewonder de cover van deze erg foute ,kitscherige roman van Barbara Cartland die ik dit weekend in een stapel boeken van mijn grootouders heb gevonden en die ik uiteraard met plezier ga verslinden (op het toilet). De illustratie is van Francis Marshall, wiens illustraties blijkbaar nog op hopen andere Cartlandboeken prijken.

That’s all, folks!

 

books

WIP: Echte (Italiaanse) mannen dragen mascara

 

Eerste schilderij op de academie is zo goed als af op een paar laatste finishing touches na. Tis redelijk maar nog vol fouten in mijn ogen dus ergerlijk tegelijk. Over de opzet van de volgende opdracht – een lamp – ben ik niet tevreden, die ga ik van nul herbeginnen.

Thuis wacht ik nog altijd tot Orestes en de engel droog zijn voor de volgende laag. De Cristo is ondertussen geschetst op een gerecycleerd doek. De ram laat ik nog even gisten.

Omdat echte olieverf nog trager droogt dan wateroplosbare moet ik een paar extra lopende doeken voorzien zodat ik beter kan roteren. Daarom heb ik nog maar eens een oude (tot Amerikaan genaturaliseerde weliswaar) Italiaan uit de gracht gehaald. Ik ben gek op de jaren twintig  op stomme films en dankzij mijn oma op Rudolph Valentino . Die overacting, die make-up, die priemende ogen, dat vreemde androgyne, geweldig!

Lazarus is een soort parodie op The Sheik, dus dat past er ook nog bij. Ik heb in mijn kleine schetsboekje allerlei poses uitgeprobeerd om te zien wat het beste effect geeft.  Rudolphs priemende ogen zitten nog niet goed (weer scheelzucht) maar dat komt wel.

De films The Sheik en The Son of the Sheik kun je downloaden op archive.org. Ze staan ook op YouTube. Beetje foute boel wel, mannen met hoodies die zich in woestijntenten vergrijpen aan vrouwen en zo maar dat zullen we voor een keer maar door de vingers zien HA HA.