nothere

Paris I

Long time no write so update required. RL tasks away from home and events kept interfering, not to mention the sheer  endless stream of GDPR e-mails and phone calls that had to be dealt with.  Apart from those things, there was also an art school ‘field trip’ weekend and the last rush to complete assignments. Next on my list list will be updating the pages of this site.

In the mean time, here are some pictures of our art school ‘field trip’ to Paris a couple weekends ago. No time for shopping, just plenty of museums. We had to travel ultra light so I did not take the camera, and instead used my phone.

Day 1:

Strange rabbity art piece at the entrance of the Paris Nord train station.

The bombastic mausoleum with Napoleon’s tomb. We didn’t go in. 

We had a quick lunch in a park near Napoleon’s tomb. After an airport style security check by armed soldiers we were let into the park. Almost immediately after we sat down on one of the garden benches to eat our packed sandwiches an opportunistic one legged pigeon hopped over. We fed it bread and croissants. Probably not very good for the bird nutritionally speaking, but it seemed happy anyway.

After lunch we visited the Rodin museum and its gardens.

The entrance to the museum

Gates of Hell, quite appropriate description of the museum that day. Hot and crowded.

The man in the mirror

The hallway.

Pardon me but your nails are in my neck.

The head of Anna de Noailles (sculpted one, not her real head, obviously)

Study for John the Baptist

More loose parts of John the Baptist. 

The gardens, view from the rear. (HA HA HA so funny euuaahmmm)

Our next stop was the Orangerie. There are two parts to this museum: two large oval rooms with Monet’s water lilies and regular museum rooms with mostly 19th/20th century paintings by Renoir, Matisse,  etc. Lots of naked women. On the paintings, not in the halls.

We had to cross the Seine to go the the Orangerie.

To give you an idea what the lilies in the oval rooms look like. I somehow managed to crop out the crowds.

This painting by Matisse can also be seen at the Orangerie

Our last stop for the day was the Orsay museum. Staff made a whole fuss about entrance times, security check, rucksacks etc, so in the end we had about 15 minutes for a visit all in all. I only had time to take a quick snap of this Bouguereau painting of Dante and Virgil in Hell on my way out. Here you can see a good example of the saying: “Hell is where my hat is.” In general I do not particularly like Bouguereau’s paintings but this one is a bit more interesting. The picture here says nothing about the size. The painting is huge (281×225 according to Wikipedia).

This concluded out museum visits of day one. Day two is for the next post.

 

nothere

A trail of zombies

The sun. At last. No zombies in this forest.

Oei. Ik heb in weken niets meer gepost. Als er niets te vertellen valt, zwijg je beter. Dat is toch wat ik vaak denk.

Heel veel opgeruimd in het ouderlijk huis. Ook heel veel geschetst in mijn schetsboek maar het is niet de moeite waard om te tonen. Op de academie heb ik de Hals afgewerkt en nu ben ik bezig aan een opgelegd werk waarin ik enorm stink, architectuur en perspectief. Ik ben een vervallen gebouw aan het schilderen en ik wist niet hoe ik er aan moest beginnen en nu weet ik niet hoe ik het moet afwerken. Afgelopen weekend waren we in de Ardennen, het jaarlijkse uitje met vrienden en kennissen (zie boven). Nog nooit zo veel dode Jezussen in een dorp bij elkaar gezien.  En die van het kerkhof waren nog geeneens meegerekend.

Jezus, de originele zombie, nietwaar? Opgestaan uit de dood, zet zijn adepten aan tot het eten van zijn vlees en het drinken van zijn bloed. Mmmm nom nom nom nom, zou onze kat zeggen.

Dus, bij geprek aan professioneel ogend materiaal van mezelf enkele amusante antieke foto’s uit het familiarchief.

SYL.

Dit is onze gang maar dit is niet onze hond.

Deze boze kat lijkt wat op de onze.

Yin en Yang. Expo 58, Brussel.

 

 

nothere

Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet:

 

Klaar.

nothere

Still life with (or without) cat

This morning, when the sun came out for a few minutes, I quicly tested several set-ups for a still life with fruit, old style. The photographs aren’t great but they’re mostly meant as a test.

Other variant of object placement:

This still life was created with objects that were lying around, except for the fruit.
Glass: Spanish recycled glass (Vaisselle au kilo)
Pewter jug and dish: family heirloom
Candle stick: recycling shop
Earthenware bowl and napkin: Casa
Knife and silver candle snuffer: Blokker (I think, I’ve had them for a long time)
Table cloth: heirloom, possibly from a church.
Cloister table: second hand furniture shop
Apple juice: Minute Maid
Fruit: seedless grapes, lemons, apples and persimmons.

And, when there’s a cat in the house, there is always a version with a cat (grrrrr):

 

nothere

De week voorbij: (Un)Abandoned Places

Oktober en november zijn drukke  tentoonstellingsmaanden, heb ik de indruk. Helaas zitten mijn weekends de komende weken vol met andere activiteiten dus ik ga wat moeten snoeien.

Dinsdag was er een lokaal evenement met foodtrucks en animatie, maar ook een tentoonstelling van werken van lokale kunstenaars in een voorlopig nog onbewoond oud huis. Het huis wordt momenteel gerenoveerd en bevindt zich in de interieursloopfase dus het was er letterlijk een puinhoop maar ook sfeervol en propvol bezoekers.

Van de oude plafonds en originele elementen blijft helaas niet veel meer over buiten een plafonds met ornamenten en een paar oude deuren. Ik werd vooral aangetrokken tot de kelder. Die was oud en stoffig zoals een kelder moet zijn, met een hoop kleine martelkamertjes en een kattenluik. Er bevond zich ook een beetje kunst.

Wat ik het interessantste vond was echter de tuin. Ik had deze week al twee keer een droom gehad waarin een witte tafel met zwarte smeedijzeren poten een belangrijke rol speelde. Om een of andere reden moest ik in de droom op zoek gaan naar die tafel. Geen idee waarom, voorzover ik weet heeft niemand die ik ken zo’n tafel maar ik had het prangende idee dat ik op zoek moest gaan naar die tafel. Stond die exact zelfde tafel toch niet in de tuin daar? Bizar.

Hierna enkele sfeerbeelden van de tentoonstelling. De kunst zelf staat er grotendeels niet op omdat er op die plaatsen te veel vol rond- en in de weg liep.

Achter de deur was een video te zien en er speelde sombere muziek, maar dat zie je niet op de foto.

De beruchte tafel

Through het kattenluikje. Geen konijnen te zien.

 

 

 

 

*******