Day 5 (I): Cordes-sur-Ciel – Cats are not dolls


On day 5 of our stay in the Tarn et Garonne, we visited Cordes-sur-Ciel. Cordes is a fortified medieval village and was the most important must see of the area according to the travel guides we took along. The village lies high up on a hill and reminded me of St.Cirq-Lapopie but it was much much quieter down here.

Driving through the village is not allowed (and not possible anyway) so we left the car in a car park at the bottom of the hill and climbed up towards the skies.

Main street with all sorts of small artisan shops

Banners in the main street

Passageways underneath houses

Panoramic view from the terrace at the highest point of the village

A house. Zoom in on the balcony now.

Meal or murder? Fairly spooky inn sign.

Mannequins in a window, slightly creepy.

Picturesque street

A curious grotesque

If animals could read…

Shop in the main square, selling all kinds of lecterns and personalised medieval style books and manuscripts. Bit kitsch, ok, ok.

A bad case of pareidolia. I see a surprised face in this. Do you?

Decorative shutter clamp

Time to visit the church:

John the Baptist in a golden fleece. There were many gold painted statues in the churches we visited. They do like bling over here.

Modern painting of Jesus, signed M. Masquin. I have never seen so many Jesuses in one week, nb.

Stained glass window with Saint Sebastian

Then it was time to cuddle the cats:

This pretty cat was not very friendly. When a little girl tried to stroke it, the cat slapped her hand.

This cat was friendly and when I stroked it, it started purring.

But we were not alone. We were being watched by a hidden cat:

After my daily cat cuddles it was time to head on to our next destination, but that is for a new post.



Day 3: Saint-Antonin-Noble-Val – Rats, Cats and a Serpent

We arrived on Saturday the 14th, the French national holiday, just in time to watch the match for 3rd and 4th place in of the World Cup 2018, not that I am much of a soccer fan. After the match we had a quick swim and ate dinner.  The crickets were very loud. In the evening there were some fireworks for the French national holiday but due to the trees there wasn’t much to be seen.

The next day our first mission was to find food so we went shopping in the supermarket near Négrepelisse. Most supermarkets are open on Sunday mornings. After a light brunch we drove to Saint-Antonin-Noble-Val. It was market day, so quite busy but manageable. Stalls offered the usual French fare: lots of pork charcuterie (not a fan), goat’s cheese (not a fan) and other cheeses (Cantal yum), vegetables and fruits, olives and garlic and artisanal products such as goat’s milk soap made locally (or in China if we have to believe a documentary we saw on French tv about common French summer tourist scams). Not sure who Saint Antonin is but the streets were lovely. I didn’t take pictures of the market, mostly for privacy reasons.

Note: any people you will see in the pictures in this and coming posts are not us but random passers-by. If it is you and you do not want to be here, let me know and I’ll remove you.

Houses at the banks of the Aveyron

On the bridge from the car park towards the centre

Some “couleur locale”

Not sure if this studio is still in business. The pictures were very faded.

Bilingual street signs

Au Lion D’Or, an inn from the 13th century


Adam, Eve and the Serpent on the Old Town Hall

This grumpy cat is not the Guardian of Eden but of a medieval garden. It hissed at us when we tried to pass.

Here Eleven is symbolised by a rat with bags of money, how appropriate, lol. (inside joke)

Another cat, not so menacing this time

In several village we encounterd these book swapping “libraries”, mostly full of French paperbacks, sometimes in other languages.

And this is the last picture of Saint-Antonin.

When we got back we watched the final match of the World Cup. The village we stayed in seemed almost deserted most of the times but that evening there was much rejoicing in the distance. No cars were torched in this neighbourhood as far as I know.

Au revoir.



Paris I

Long time no write so update required. RL tasks away from home and events kept interfering, not to mention the sheer  endless stream of GDPR e-mails and phone calls that had to be dealt with.  Apart from those things, there was also an art school ‘field trip’ weekend and the last rush to complete assignments. Next on my list list will be updating the pages of this site.

In the mean time, here are some pictures of our art school ‘field trip’ to Paris a couple weekends ago. No time for shopping, just plenty of museums. We had to travel ultra light so I did not take the camera, and instead used my phone.

Day 1:

Strange rabbity art piece at the entrance of the Paris Nord train station.

The bombastic mausoleum with Napoleon’s tomb. We didn’t go in. 

We had a quick lunch in a park near Napoleon’s tomb. After an airport style security check by armed soldiers we were let into the park. Almost immediately after we sat down on one of the garden benches to eat our packed sandwiches an opportunistic one legged pigeon hopped over. We fed it bread and croissants. Probably not very good for the bird nutritionally speaking, but it seemed happy anyway.

After lunch we visited the Rodin museum and its gardens.

The entrance to the museum

Gates of Hell, quite appropriate description of the museum that day. Hot and crowded.

The man in the mirror

The hallway.

Pardon me but your nails are in my neck.

The head of Anna de Noailles (sculpted one, not her real head, obviously)

Study for John the Baptist

More loose parts of John the Baptist. 

The gardens, view from the rear. (HA HA HA so funny euuaahmmm)

Our next stop was the Orangerie. There are two parts to this museum: two large oval rooms with Monet’s water lilies and regular museum rooms with mostly 19th/20th century paintings by Renoir, Matisse,  etc. Lots of naked women. On the paintings, not in the halls.

We had to cross the Seine to go the the Orangerie.

To give you an idea what the lilies in the oval rooms look like. I somehow managed to crop out the crowds.

This painting by Matisse can also be seen at the Orangerie

Our last stop for the day was the Orsay museum. Staff made a whole fuss about entrance times, security check, rucksacks etc, so in the end we had about 15 minutes for a visit all in all. I only had time to take a quick snap of this Bouguereau painting of Dante and Virgil in Hell on my way out. Here you can see a good example of the saying: “Hell is where my hat is.” In general I do not particularly like Bouguereau’s paintings but this one is a bit more interesting. The picture here says nothing about the size. The painting is huge (281×225 according to Wikipedia).

This concluded out museum visits of day one. Day two is for the next post.



A trail of zombies

The sun. At last. No zombies in this forest.

Oei. Ik heb in weken niets meer gepost. Als er niets te vertellen valt, zwijg je beter. Dat is toch wat ik vaak denk.

Heel veel opgeruimd in het ouderlijk huis. Ook heel veel geschetst in mijn schetsboek maar het is niet de moeite waard om te tonen. Op de academie heb ik de Hals afgewerkt en nu ben ik bezig aan een opgelegd werk waarin ik enorm stink, architectuur en perspectief. Ik ben een vervallen gebouw aan het schilderen en ik wist niet hoe ik er aan moest beginnen en nu weet ik niet hoe ik het moet afwerken. Afgelopen weekend waren we in de Ardennen, het jaarlijkse uitje met vrienden en kennissen (zie boven). Nog nooit zo veel dode Jezussen in een dorp bij elkaar gezien.  En die van het kerkhof waren nog geeneens meegerekend.

Jezus, de originele zombie, nietwaar? Opgestaan uit de dood, zet zijn adepten aan tot het eten van zijn vlees en het drinken van zijn bloed. Mmmm nom nom nom nom, zou onze kat zeggen.

Dus, bij geprek aan professioneel ogend materiaal van mezelf enkele amusante antieke foto’s uit het familiarchief.


Dit is onze gang maar dit is niet onze hond.

Deze boze kat lijkt wat op de onze.

Yin en Yang. Expo 58, Brussel.




Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet: