Als jullie je vervelen tijdens de quarantaine en zin hebben om een slechte komische apocalyptische roman te lezen, kun je op de pagina Boeken De Laatste Dagen van België vinden. Die is in een maand tijd geschreven tijdens lange avonduren voor NaNoWriMo 2015, dus haastwerk.

Om te bewijzen dat het verhaal nog steeds actueel is, een fragment (Voorafgaand: een verwoed reiziger blijkt een geheimzinnig virus te verspreiden.):

Gezien Prins Lorenzito een actief leven leidt hebben al een tweehondertal mensen die in zijn buurt zijn geweest zich bij ziekenhuizen gemeld. Ook Dickie Duck heeft niet stilgezeten sinds zijn terugkeer uit het oerwoud. Op tientallen beurzen, feestjes, voordrachten en openingen heeft hij handen geschud en wangen gekust. In totaal zijn er meer dan vijfhonderd mensen die misschien of zeker besmet zijn. Al minstens dertig daarvan zijn ondertussen met koorts in quarantaine gebracht. Het leger houdt zich paraat.

Tegen de avond zijn er nog tweeëndertig personen opgedoken die mogelijk besmet zijn met het geheimzinnige virus .Twee mensen van die groep hebben hoge koorts. De artsen en de verpleging werken de klok rond om de zieken te verzorgen en de epidemie in te dijken. De volgende ziektes zijn al van de lijst geschrapt: HIV, Ebola, griep, builenpest, hondsdolheid, rotavirus, hersenvliesontsteking, malaria, gonorroe, syfilis, SARS, gekkekoeienziekte, kinkhoest, difterie, tetanus, TBC en mazelen.

Verder komen er nog een kernramp, zombies en een dreigende inslag van een asteroïde in het verhaal voor, dus alles is wel een beetje voorzien (ironische smiley). Het taalgebruik is abominabel want ik had geen tijd om alles na te kijken en achteraf was ik het zat. Het is, eerlijk gezegd, een grote hoop onzin bij elkaar gegooid.