Orestes_final

WIP Oktober week 2

Visited another local exhibition yesterday. No photographs this time, however.

Trying to come up with a list of legendary heroes  and mythological figures (excluding characters from modern fiction such as those appearing in Marvel and Hunger Games films) that had something to do with bow and arrows: Antoine, Saint Sebastian, Artemis/Diana, Apollo, Achilles, Cupid, Wilhelm Tell, the white horseman of the Apocalyps, Theresa of Avila. Samael uses a poisoned sword and is not part of this particular fight club.

Second full week of Inktober is almost finished. Here are the seven sketches, hastily and sloppily done with Staedtler pigment liners and Conté coloured pencils:

Monday-Saturday:

Sunday: Oedipus and sphinx after a study by Moreau that I hadn’t seen before until yesterday.

And some other stuff, ao: angel with cup of death after Dulac

PIP (paintings in progress): last stages of Orestes after Moreau. Just one more round and then he’ll be stored in the closet for a while:

Orestes_final

De week voorbij: (Un)Abandoned Places

Oktober en november zijn drukke  tentoonstellingsmaanden, heb ik de indruk. Helaas zitten mijn weekends de komende weken vol met andere activiteiten dus ik ga wat moeten snoeien.

Dinsdag was er een lokaal evenement met foodtrucks en animatie, maar ook een tentoonstelling van werken van lokale kunstenaars in een voorlopig nog onbewoond oud huis. Het huis wordt momenteel gerenoveerd en bevindt zich in de interieursloopfase dus het was er letterlijk een puinhoop maar ook sfeervol en propvol bezoekers.

Van de oude plafonds en originele elementen blijft helaas niet veel meer over buiten een plafonds met ornamenten en een paar oude deuren. Ik werd vooral aangetrokken tot de kelder. Die was oud en stoffig zoals een kelder moet zijn, met een hoop kleine martelkamertjes en een kattenluik. Er bevond zich ook een beetje kunst.

Wat ik het interessantste vond was echter de tuin. Ik had deze week al twee keer een droom gehad waarin een witte tafel met zwarte smeedijzeren poten een belangrijke rol speelde. Om een of andere reden moest ik in de droom op zoek gaan naar die tafel. Geen idee waarom, voorzover ik weet heeft niemand die ik ken zo’n tafel maar ik had het prangende idee dat ik op zoek moest gaan naar die tafel. Stond die exact zelfde tafel toch niet in de tuin daar? Bizar.

Hierna enkele sfeerbeelden van de tentoonstelling. De kunst zelf staat er grotendeels niet op omdat er op die plaatsen te veel vol rond- en in de weg liep.

Achter de deur was een video te zien en er speelde sombere muziek, maar dat zie je niet op de foto.

De beruchte tafel

Through het kattenluikje. Geen konijnen te zien.

 

 

 

 

*******

 

Orestes_final

WIP

These Japanese dolls were displayed near Minolta cameras  in my grandfather’s photo shop. They need some restoration work.

Het ouderlijk huis opruimen is een wrange schattenjacht. Er komen voorwerpen tevoorschijn die herinneringen oproepen aan je kindertijd of waarvan je geen idee hebt waar ze vandaan komen. Of duistere geheimen, maar die ben ik nog niet tegengekomen. Toen ik die poppen zag borrelden er meteen ideeën voor bizarre diorama’s op. Alleen ontbreekt het me aan de tijd op het ogenblik.

Old dolls, not sure where they are from. The heads are made of plastic so not very, very old.

Naast het kladwerk in het atelier van de academie zijn we ook naar de expo van Borremans’ recentste werk gegaan. Ik had nog nooit een schilderij van Borremans in het echt gezien dus het was wel interessant om de ware dimensies van de werken te ‘beleven’. Sommige schilderijen waren veel kleiner dan ik dacht, andere juist veel groter. Er waren taferelen met bebloede peuters die met afgehakte ledematen rondliepen, rappers die vreemde dansjes uitvoeren op miniformaat en ingepakte mensen en hoofden. Een beoordeling ga ik hier niet geven, kijk en oordeel zelf maar. De werken vind je op de website van de Zeno X Gallery.

Door al het bovenstaande was er niet veel tijd om thuis te schilderen dus heb ik veel tekeningen gemaakt en daarbij nog per dag een schets in inkt  voor Inktober, snel en los gemaakt. Het is even wennen. Hier de compositiebestanden, een paar tekeningen zijn naar foto en de rest naar oude schilderijen (de vleesspiezen zijn erbij verzonnen):

En nog een Rudolph in potlood als voorbereidend werk:

Orestes_final

October, fear of the painted canvas

October is Inktober month. You’re supposed to draw something in ink each day and post it. There are 31 prompts to get you started. Today’s prompt is Swift. Couldn’t think of anything better than a sketch of Jonathan Swift. It’s a caricature that I made very swiftly killed so two birds with one stone etc. I am not sure I will be able to create a drawing every single day but there’s nothing wrong with ambition.

Other work done: cleaned out our garage but also did some more work on Orestes, mostly on the legs.  It was already quite dark when I took the picture so I had to pimp it a little.

The David was going nowhere so I overpainted it with a layer of some leftover Naples yellow paint, then sketched the Cano/Velazquez on it with charcoal, but it got too dirty and messy. I wiped most of the charcoal off and slapped the leftovers from the Orestes palette on the canvas, more or less in the shape of a dead Jesus. I don’t know if this is a good way to start a painting. I also don’t know if it was a good idea in general.  I fear the painted canvas.

Orestes_final

WIP: Echte (Italiaanse) mannen dragen mascara

 

Eerste schilderij op de academie is zo goed als af op een paar laatste finishing touches na. Tis redelijk maar nog vol fouten in mijn ogen dus ergerlijk tegelijk. Over de opzet van de volgende opdracht – een lamp – ben ik niet tevreden, die ga ik van nul herbeginnen.

Thuis wacht ik nog altijd tot Orestes en de engel droog zijn voor de volgende laag. De Cristo is ondertussen geschetst op een gerecycleerd doek. De ram laat ik nog even gisten.

Omdat echte olieverf nog trager droogt dan wateroplosbare moet ik een paar extra lopende doeken voorzien zodat ik beter kan roteren. Daarom heb ik nog maar eens een oude (tot Amerikaan genaturaliseerde weliswaar) Italiaan uit de gracht gehaald. Ik ben gek op de jaren twintig  op stomme films en dankzij mijn oma op Rudolph Valentino . Die overacting, die make-up, die priemende ogen, dat vreemde androgyne, geweldig!

Lazarus is een soort parodie op The Sheik, dus dat past er ook nog bij. Ik heb in mijn kleine schetsboekje allerlei poses uitgeprobeerd om te zien wat het beste effect geeft.  Rudolphs priemende ogen zitten nog niet goed (weer scheelzucht) maar dat komt wel.

De films The Sheik en The Son of the Sheik kun je downloaden op archive.org. Ze staan ook op YouTube. Beetje foute boel wel, mannen met hoodies die zich in woestijntenten vergrijpen aan vrouwen en zo maar dat zullen we voor een keer maar door de vingers zien HA HA.