M4XR2K

9096 – Wie het kleine niet eert…

Een mens is nooit te “groot” om met Playmobil te spelen.

Ik verzamel vooral de kleinere, speciale setjes, bv. Halloween figuurtjes, eenhoorns, engeltjes en duiveltjes en zo. De adventskalenders die er binnenkort weer aankomen zijn soms ook wel leuk al heb ik er daarvoorlopig nog  geen enkele van.

Ik geloof dat ik een hele poos geleden op deze blog geschreven heb dat ik uitkeek naar setje 9096 –  Alchemist en laboratorium (in het Nederlands is hij een tovenaar, btw). Het heeft nog wel een tijdje geduurd eer hij ook werkelijk in de winkelrekken of online te koop was.

Hier is ie dan met zijn ratje en zijn schedel en zijn minilabje. Nu eerst wat werken en dan mag ik lekker gaan spelen :). Wel eerst de kat buitenzetten.

M4XR2K

Kaïn

Vorige keer had ik als volgende post “Kaïn” beloofd, dus dan zullen we dat maar doen.

Er zijn een aantal dozen met boeken die nog van bij de grootouders kwamen en sommige daarvan komen zelfs nog van hun ouders. In een van die dozen kwam ik het boek “Kaïn'” tegen. De omslag zag er interessant uit, een houtsnedeachtige tekening van de mij totaal onbekende Wladimir Bielkine. De schrijver van de roman is de mij nog onbekendere Rogier Van Aerde. De roman is zwaar op de hand (zijnota: de Duitsers hebben het boek blijkbaar verboden wegens te Joods volgens Wikipedia). Het verhaal gaat over de mij wel bekende Kaïn uit de bijbel,  maar het boek is erg zwaar op de hand. Het verscheen tijdens de oorlogsjaren dus niet zo verwonderlijk. Ik heb het, eerlijk gezegd, niet kunnen uitlezen.

 

Ik vermoed dat er oorspronkelijk nog een stofomslag bij was maar die is verdwenen. De kaft zelf is van een soort slangenhuidreliëf voorzien, leuk detail. Helaas, one major issue gezien de vochtige omgeving waarin het boek bewaard werd: schimmel (zie rechts onderaan). Schimmel is niet alleen slecht voor het boek, maar ook voor de gezondheid en voor andere boeken in de omgeving. De omslag heb ik dus meteen verwijderd. Binnenin leek het boek nog ok, maar het gaat voorlopig toch in quarantaine en dan ga ik eventueel een nieuwe omslag knutselen.

Voorbeeldje van de tekeningen binnenin:

Verder deze week nog gewerkt aan twee schilderijen in vordering. Morgen nog effe langs ons atelier voor de opendeurdagen.

Ik heb mij onlangs ook een beetje laten gaan in de kringloopwinkel, oa:

Het ene gaat over Jezus, zonder borsten, en het andere over de duivel, met borsten, dus dat is goed uitgebalanceerd. Niks zo fijn als samenzweringstheorieën, hoe onnozeler, hoe beter.

Over samenzweringen gesproken, de gestolen Rechtvaardige Rechters van de broers van Eyck zijn weer hot en trending deze week. Ik snap wel niet waarom speurders het zich zo moeilijk maken. Afgelopen donderdag waren we naar een aflevering van The Blacklist aan het kijken en dat paneel staat dus gewoon bij The Debt Collector thuis in de kelder, tussen de glazen potten met afgehakte oren:

“Ik denk dat we iets hebben.”

Het zal zijn, ja…

M4XR2K

Virtueel toerisme

Gewoon een snelle update in hectische tijden.

Schilderen: vooral academieopdrachten  op het moment: een portret, een interieur, een landschap afgwerkt.

Boeken lezen tussendoor:

De Barbara Cartland is uit. Zo slecht dat het weer goed is.

Eindelijk weer aan de revisie van Azoth begonnen. Het was handiger geweest als ik deze twee  oude boekjes over de Mont St. Michel al ter inzage had gehad toen ik de eerste versie van Azoth neerpende in de gebruikelijke NaNoWriMo mayhem maar ze komen bij de revisie ook goed van pas.

Verder ben ik na de biografieën over Velazquez uit de bib  deze biografie over Bruegel aan het lezen die rondslingerde in het ouderlijk huis. Veel interessante weetjes, geen idee over alles klopt maar dat mag de pret niet drukken.  Dik boek dus nog niet uit.

Series/film:

Gisteren naar Jupiter Ascending gekeken, de meest weirde slechte film die ik tot nu toe gezien heb.  1/5, vooral voor de visuele aspecten.

Twee afleveringen van Lucifereen soort Castle meets Supernatural. Ieder zijn meug maar niet de mijne. Misschien moet het nog echt vertrekken. 2/5

Een aflevering van de serie TroyOok al afgrijselijk.  0/5.

Misschien ben ik gewoon een erg moeilijke klant, ha ha ha.

See you lators, alligators.

 

M4XR2K

Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet:

 

Klaar.

M4XR2K

B(een) T(here) D(one) T(hat): Gerhard Richter – Over schilderen/About painting

Op zondag 26/11 bezochten we in groep (volwassen studenten academie ) het SMAK (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) in Gent. Tot 18 februari loopt daar nog een overzichtstentoonstelling van werken van Gerhard Richter, inclusief een aantal nog niet eerder publiek getoonde werken.

Gerhard Richter is een serieuze oude man die gebukt gaat onder trauma’s. Hij gebruikt veel grijs en weerspiegelende oppervlaktes. Hij werkt vaak abstract/conceptueel maar is ook erg bekend om zijn wazige schilderijen van foto’s,

We bezochten de tentoonstelling onder begeleiding van een gids. De gids was door de slechte akoestiek van de zalen en de drukte moeilijk te verstaan dus ik heb niet alle uitleg kunnen horen.

Hier volgen enkele sfeerbeelden, genomen met een telefoon. De titels ben ik een beetje vergeten dus ik heb er zelf maar titels bij gemaakt.

1 – Teures Tapete

Wazig schilderij van microscopische opnamen. Van dit schilderij kreeg ik helaas snel hoofdpijn. Dit lijkt me dus niet zo aangenaam om in onze woonkamer op te hangen.

2 – Installation von Glaspanielen und Schmutziges Decke

Installatie van glazen panelen en bijhorende reflecties. Het plafond dat zich boven de zaal bevindt (logisch, anders was het de vloer) was zichtbaar licht tot matig bevuild, het nadeel aan zulke transparante plafonds. Op deze foto zie je bijvoorbeeld ongeveer in het midden een stukje kabel liggen. Hier en daar waren er ook stofresten en dode insecten te zien.

3 – Die Streifencode

Wandlange digitale afdruk van gekleurde streepjes. Deze print riep nostalgische herinneringen op. Op mijn kleuterkamer hingen gelijkaardige gordijnen. Die hingen wel in de andere richting en waren van stof, niet van plastic.

4 – Malerei mit Steckdose

Wazig schilderij van een microscopische afdruk met onderaan een scheef gemonteerd stopcontact. Deze sinistere vormgeving roept tegelijkertijd onbehagen en vragen over de zwaartekracht op Aarde op en stelt de doeltreffendheid van waterpassen in vraag.

5 – Umgefallenes Farbpfot

In dit nieuwe abstracte werk zit meer structuur dan je op het eerste gezicht kunt zien.  Om hier een beter zicht op te krijgen moet je een beetje door de knieën gaan en de rare blikken van de omstanders en de suppoosten negeren. Dit werk kan naar believen anders georiënteerd worden zodat je steeds een andere dynamiek in de ruimte krijgt.

6 – Die Fotokurs, Leksion 1

Een van de wazige portretten waar Richter om bekend staat, gebaseerd op een foto van een beginnend fotograaf die handmatige scherpstelling niet beheerst en slecht gekadreerd heeft.

7 – Nie wieder Ikea

Een wazig landschap met bomen en een huis. Heel decoratief. Past in elk interieur en heeft wat meer cachet dan een Ikea-print.

8  – Verdammt noch mal

Detail van een groot schilderij waarop Richter in woede en frustratie over zijn painter’s block een verfborstel doelloos en razend door de natte verf heeft gestreken. Bijzonder aangrijpend.

9 – Wass für ein Mist heute.

Portret van Dieter Kreuz op een erg mistige dag.

10 – Küchenstuhl mit Lufterfrischer

Installatie van een grijs schilderij van Richters keukenstoel met links een soort luchtverfrisser. Merk op hoe de lijnen van het rooster in de luchtverfrisser zich herhalen in het patroon van de keukenstoel en de vloer.

11 – Walt

Schilderij van een bos met takken en blaadjes in zwart en grijs. De slordige inkadering roept de chaos van de natuurkrachten op.

12 – Knoten

Schilderij van een reeks buizen. De dramatische kracht van dit grijze schilderij wordt gegenereerd door de onderste voorliggende buis waarop aan de linkerkant een tumor zit.

13 – Kein Blumenvorhang

Grijs schilderij van een gordijn zonder bloemen achter plexiglas.

De tentoonstelling loopt nog tot 18 februari. De werken omvatten de hele carrière van Richter.

Alleen kleine tassen zijn toegelaten in het museum, de rest moet je achterlaten in de vestiaire. Het was tamelijk frisjes in de zalen dus een trui of een jas zijn een aanrader.

Je kunt de schilderijen niet ter plaatse kopen of even lenen om thuis uit te testen.

Foto’s nemen van de schilderijen is ok. Er stickers op plakken niet.

Dit is geen werk van Richter. Dit is het station van Gent.

Dit is nog steeds geen schilderij van Richter maar het station van Gent.

En nu ga ik wat ernstig werk doen.