ondinges

Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet:

 

Klaar.

ondinges

B(een) T(here) D(one) T(hat): Gerhard Richter – Over schilderen/About painting

Op zondag 26/11 bezochten we in groep (volwassen studenten academie ) het SMAK (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) in Gent. Tot 18 februari loopt daar nog een overzichtstentoonstelling van werken van Gerhard Richter, inclusief een aantal nog niet eerder publiek getoonde werken.

Gerhard Richter is een serieuze oude man die gebukt gaat onder trauma’s. Hij gebruikt veel grijs en weerspiegelende oppervlaktes. Hij werkt vaak abstract/conceptueel maar is ook erg bekend om zijn wazige schilderijen van foto’s,

We bezochten de tentoonstelling onder begeleiding van een gids. De gids was door de slechte akoestiek van de zalen en de drukte moeilijk te verstaan dus ik heb niet alle uitleg kunnen horen.

Hier volgen enkele sfeerbeelden, genomen met een telefoon. De titels ben ik een beetje vergeten dus ik heb er zelf maar titels bij gemaakt.

1 – Teures Tapete

Wazig schilderij van microscopische opnamen. Van dit schilderij kreeg ik helaas snel hoofdpijn. Dit lijkt me dus niet zo aangenaam om in onze woonkamer op te hangen.

2 – Installation von Glaspanielen und Schmutziges Decke

Installatie van glazen panelen en bijhorende reflecties. Het plafond dat zich boven de zaal bevindt (logisch, anders was het de vloer) was zichtbaar licht tot matig bevuild, het nadeel aan zulke transparante plafonds. Op deze foto zie je bijvoorbeeld ongeveer in het midden een stukje kabel liggen. Hier en daar waren er ook stofresten en dode insecten te zien.

3 – Die Streifencode

Wandlange digitale afdruk van gekleurde streepjes. Deze print riep nostalgische herinneringen op. Op mijn kleuterkamer hingen gelijkaardige gordijnen. Die hingen wel in de andere richting en waren van stof, niet van plastic.

4 – Malerei mit Steckdose

Wazig schilderij van een microscopische afdruk met onderaan een scheef gemonteerd stopcontact. Deze sinistere vormgeving roept tegelijkertijd onbehagen en vragen over de zwaartekracht op Aarde op en stelt de doeltreffendheid van waterpassen in vraag.

5 – Umgefallenes Farbpfot

In dit nieuwe abstracte werk zit meer structuur dan je op het eerste gezicht kunt zien.  Om hier een beter zicht op te krijgen moet je een beetje door de knieën gaan en de rare blikken van de omstanders en de suppoosten negeren. Dit werk kan naar believen anders georiënteerd worden zodat je steeds een andere dynamiek in de ruimte krijgt.

6 – Die Fotokurs, Leksion 1

Een van de wazige portretten waar Richter om bekend staat, gebaseerd op een foto van een beginnend fotograaf die handmatige scherpstelling niet beheerst en slecht gekadreerd heeft.

7 – Nie wieder Ikea

Een wazig landschap met bomen en een huis. Heel decoratief. Past in elk interieur en heeft wat meer cachet dan een Ikea-print.

8  – Verdammt noch mal

Detail van een groot schilderij waarop Richter in woede en frustratie over zijn painter’s block een verfborstel doelloos en razend door de natte verf heeft gestreken. Bijzonder aangrijpend.

9 – Wass für ein Mist heute.

Portret van Dieter Kreuz op een erg mistige dag.

10 – Küchenstuhl mit Lufterfrischer

Installatie van een grijs schilderij van Richters keukenstoel met links een soort luchtverfrisser. Merk op hoe de lijnen van het rooster in de luchtverfrisser zich herhalen in het patroon van de keukenstoel en de vloer.

11 – Walt

Schilderij van een bos met takken en blaadjes in zwart en grijs. De slordige inkadering roept de chaos van de natuurkrachten op.

12 – Knoten

Schilderij van een reeks buizen. De dramatische kracht van dit grijze schilderij wordt gegenereerd door de onderste voorliggende buis waarop aan de linkerkant een tumor zit.

13 – Kein Blumenvorhang

Grijs schilderij van een gordijn zonder bloemen achter plexiglas.

De tentoonstelling loopt nog tot 18 februari. De werken omvatten de hele carrière van Richter.

Alleen kleine tassen zijn toegelaten in het museum, de rest moet je achterlaten in de vestiaire. Het was tamelijk frisjes in de zalen dus een trui of een jas zijn een aanrader.

Je kunt de schilderijen niet ter plaatse kopen of even lenen om thuis uit te testen.

Foto’s nemen van de schilderijen is ok. Er stickers op plakken niet.

Dit is geen werk van Richter. Dit is het station van Gent.

Dit is nog steeds geen schilderij van Richter maar het station van Gent.

En nu ga ik wat ernstig werk doen.

ondinges

The Origin of Faeces

Zo, terug van weggeweest en gezien geen internet vorige week, vandaag vooral bezig geweest met afhandelen van administratie. Nu is het weer tijd voor fun, zoals de site updaten en andermans updates lezen, etc. Maar eerst nog dit:

Het is nogal goedkoop om te spotten met Dan Clown Brown. 14,99 euro voor het e-boek om precies te zijn, maar wat steekt een mens traditiegetrouw in zijn bagage wanneer hij of zij enige tijd in vliegtuigen en hun opstijgplaatsen dient te verwijlen? Juist, ja.

Mijn eerste Dan Brown was Angels & Demons, haastig opgepikt in de laatste krantenkiosk voor de gate. Daarna volgden nog enkele vliegtuigreizen en  The Holy Blood & The Holy Grail, pardon, The Da Vinci Code, Iets Over Aliens En Antartica Ben De Titel Vergeten, National Treasure, pardon, The Lost Symbol, de Divina Commedia, pardon, Inferno, en tenslotte een TED talk, pardon, Origin. Ondertussen kijk ik telkens uit naar de nieuwste Dan Brown met dezelfde gevoelens als waarmee ik de pimple popper gadesla op YouTube. Met genot en afgrijzen tegelijkertijd.

Het is ook nogal gemakkelijk te kappen op DB’s schrijfstijl. Akkoord, die is niet zo denderend maar ik heb onlangs een boek dat een of andere literaire prijs had gewonnen letterlijk na twee bladzijden moeten neerleggen omdat ik er niet door raakte dus zo erg is het allemaal niet. Ik geef toe, zijn plots zijn formulematiger dan FC De Kampioenen en zijn held Langdon is een entropische mix van James Bond en Kabouter Plop maar DB slaagt er toch weer telkens in een interessant onderwerp vakkundig te verkrachten. Dat is niet iedereen gegeven.

Hier zou ik nu SPOILER ALERT moeten zetten maar gezien Dan Brown uit zuinigheid slechts één plot gebruikt is er niet veel te spoilen. Professor Langdon raakt in de problemen en moet met een knappe, vrouwelijke sidekick [insert name] op de vlucht slaan in [insert random stad met veel oude gebouwen en andere random oude troep]. De geniale gek Elon Musk, pardon, Edmond Kirsch wordt vlak voor een belangrijke onthulling vermoord maar laat  een puzzel na gebaseerd op een oud document [insert name] die Langdon moet oplossen terwijl hij op de vlucht is voor een gemene moordenaar [insert name]. die in opdracht van [insert weirde fanatieke sekte] handelt . [Insert vele achtervolgingen]. [Einde waarin de ontknoping saaier wordt uitgelegd dan eender welk item op Kanaal Z en die meer vragen oproept dan ze beantwoordt.]

Ik heb Origin helemaal uitgelezen. Heerlijk. Vooral de eigenaardige sideplot met de Spaanse koning kon mij wel bekoren. Het ontlokte dezelfde gevoelens als de verrassingsmomenten in horrorfilms. Je weet dat het gaat komen en je zet je schrap maar toch wip je een meter omhoog als het monster plots weer tot leven komt. WTF, waar kwam dat vandaan, lol?

Ondertussen zit Dan Brown op een berg bankbiljetten zijn goud alfabetisch te klasseren dus zo slecht zullen zijn boeken dan ook weer niet zijn.

En nu ga ik eerst snel wat ‘huiswerk’ maken voor morgen en met veel zin vakkundig een van Dyck vermoorden [Portrait of a man in armour with a red scarf om precies te zijn].

Goodnight, ladies. Goodnight.