IMG_20180923_130234149

Virtueel toerisme

Gewoon een snelle update in hectische tijden.

Schilderen: vooral academieopdrachten  op het moment: een portret, een interieur, een landschap afgwerkt.

Boeken lezen tussendoor:

De Barbara Cartland is uit. Zo slecht dat het weer goed is.

Eindelijk weer aan de revisie van Azoth begonnen. Het was handiger geweest als ik deze twee  oude boekjes over de Mont St. Michel al ter inzage had gehad toen ik de eerste versie van Azoth neerpende in de gebruikelijke NaNoWriMo mayhem maar ze komen bij de revisie ook goed van pas.

Verder ben ik na de biografieën over Velazquez uit de bib  deze biografie over Bruegel aan het lezen die rondslingerde in het ouderlijk huis. Veel interessante weetjes, geen idee over alles klopt maar dat mag de pret niet drukken.  Dik boek dus nog niet uit.

Series/film:

Gisteren naar Jupiter Ascending gekeken, de meest weirde slechte film die ik tot nu toe gezien heb.  1/5, vooral voor de visuele aspecten.

Twee afleveringen van Lucifereen soort Castle meets Supernatural. Ieder zijn meug maar niet de mijne. Misschien moet het nog echt vertrekken. 2/5

Een aflevering van de serie TroyOok al afgrijselijk.  0/5.

Misschien ben ik gewoon een erg moeilijke klant, ha ha ha.

See you lators, alligators.

 

IMG_20180923_130234149

Les rois maudits – Druon

Ik zie mijn boekverzameling eerder als een soort wolk (oftewel “cloud”) waarin alles vendiagram- en pijlgewijs met elkaar verbonden is, dan een nette, volgens bibliotheeknormen geordende collectie.

Les Rois Maudits door Maurice Druon – Deze pockets uit de jaren 70 vond ik ergens onderin een oude boekenkast bij mijn ouders. Het kan best dat ze nog van mijn grootmoeder kwamen. Die was geobsedeerd door de Franse adel en koning en prinsessen en allerlei andere soorten klatergoud.  De romans van Druon over de Franse middeleeuwen zijn in het Engels verschenen als The Accursed Kings en zoals ik achteraf op Wikipedia las, blijken ze een inspiratie geweest te zijn voor Games of Thrones-auteur George Martin. Ik weet niet of ik ze helemaal ga lezen. Ik lees niet zo graag Franse boeken (en dat doet me eraan herinneren dat ik de rest van de Sèdes boek nog moet vertalen). Ik heb ooit een stuk van de tv-serie bekeken maar die was aan de saaie kant. De verhalen gaan echter over een periode die wel weer bij de rest van mijn collectie past, namelijk de Middeleeuwen en de tempeliers. Dus nog maar even bijhouden. Het zijn kleine pockets en ze vullen de gaatjes op.

 

 

IMG_20180923_130234149

The quest for the Holy Grail, episode 666

This post is not really going to be about the Holy Grail, more about illustrations. Random inspiring illustrations that have a vague or not so vague connection to Hell and demons.

While cleaning up old children’s books that came from my grandmother I encountered a copy of ‘Parzival de reine dwaas’ (Parsifal the pure fool). The writer of the book is Cor Ria Leeman and it was illustrated by Rik Jansseune (1955). The book starts with a prologue that describes how Lucifer lost his emerald while battling Michael, which is quite interesting as I am not used to reading stories about the lapis exillis in a children’s book. Here is a rather dramatic scene with the Grail:

Another interesting illustrator of Parsifal (1912) is Willy Pogany. I can’t find direct online versions so I have to go via Pinterest. There is plenty to be found  in general searches online though. What I find interesting about the illustrations are not just the drawings themselves but the way he uses blank space:

One of the most famous books about Hell and demons apart from the better parts of the bible is the Divina Commedia. I have a few (modern reprints, obviously) versions of the Divina Commedia, some sort of medieval roadtrip. In the first leg of the tour, Dante and Vergil go visit Hell. I have always been fond of the illustrations of Gustave Doré. They are iconic and can be found everywhere so I’m not including a sample of those, just some more obscure ones. For starters the interesting paintings (not sure what they are,  they look like watercolours) by François-Maurice Roganeau . For example:

I found them online here:  La Divine Comédie, Dante, peinte par François-Maurice Roganeau, Laurens 1912

Doré, whom I mentioned before also illustrated Paradise Lost. Those illustrations are just as famous, so not including a sample of those. (I do like Dorés enourmous painting of Virgil and Dante, btw).

However, by accident I discovered that Milton’s book was also illustrated at the beginning of last century by a certain William Hyde about whom I can barely find information online, just a couple samples of his moody black and white illustrations:

That’s about it. I have to do some real work now.

 

IMG_20180923_130234149

The Origin of Faeces

Zo, terug van weggeweest en gezien geen internet vorige week, vandaag vooral bezig geweest met afhandelen van administratie. Nu is het weer tijd voor fun, zoals de site updaten en andermans updates lezen, etc. Maar eerst nog dit:

Het is nogal goedkoop om te spotten met Dan Clown Brown. 14,99 euro voor het e-boek om precies te zijn, maar wat steekt een mens traditiegetrouw in zijn bagage wanneer hij of zij enige tijd in vliegtuigen en hun opstijgplaatsen dient te verwijlen? Juist, ja.

Mijn eerste Dan Brown was Angels & Demons, haastig opgepikt in de laatste krantenkiosk voor de gate. Daarna volgden nog enkele vliegtuigreizen en  The Holy Blood & The Holy Grail, pardon, The Da Vinci Code, Iets Over Aliens En Antartica Ben De Titel Vergeten, National Treasure, pardon, The Lost Symbol, de Divina Commedia, pardon, Inferno, en tenslotte een TED talk, pardon, Origin. Ondertussen kijk ik telkens uit naar de nieuwste Dan Brown met dezelfde gevoelens als waarmee ik de pimple popper gadesla op YouTube. Met genot en afgrijzen tegelijkertijd.

Het is ook nogal gemakkelijk te kappen op DB’s schrijfstijl. Akkoord, die is niet zo denderend maar ik heb onlangs een boek dat een of andere literaire prijs had gewonnen letterlijk na twee bladzijden moeten neerleggen omdat ik er niet door raakte dus zo erg is het allemaal niet. Ik geef toe, zijn plots zijn formulematiger dan FC De Kampioenen en zijn held Langdon is een entropische mix van James Bond en Kabouter Plop maar DB slaagt er toch weer telkens in een interessant onderwerp vakkundig te verkrachten. Dat is niet iedereen gegeven.

Hier zou ik nu SPOILER ALERT moeten zetten maar gezien Dan Brown uit zuinigheid slechts één plot gebruikt is er niet veel te spoilen. Professor Langdon raakt in de problemen en moet met een knappe, vrouwelijke sidekick [insert name] op de vlucht slaan in [insert random stad met veel oude gebouwen en andere random oude troep]. De geniale gek Elon Musk, pardon, Edmond Kirsch wordt vlak voor een belangrijke onthulling vermoord maar laat  een puzzel na gebaseerd op een oud document [insert name] die Langdon moet oplossen terwijl hij op de vlucht is voor een gemene moordenaar [insert name]. die in opdracht van [insert weirde fanatieke sekte] handelt . [Insert vele achtervolgingen]. [Einde waarin de ontknoping saaier wordt uitgelegd dan eender welk item op Kanaal Z en die meer vragen oproept dan ze beantwoordt.]

Ik heb Origin helemaal uitgelezen. Heerlijk. Vooral de eigenaardige sideplot met de Spaanse koning kon mij wel bekoren. Het ontlokte dezelfde gevoelens als de verrassingsmomenten in horrorfilms. Je weet dat het gaat komen en je zet je schrap maar toch wip je een meter omhoog als het monster plots weer tot leven komt. WTF, waar kwam dat vandaan, lol?

Ondertussen zit Dan Brown op een berg bankbiljetten zijn goud alfabetisch te klasseren dus zo slecht zullen zijn boeken dan ook weer niet zijn.

En nu ga ik eerst snel wat ‘huiswerk’ maken voor morgen en met veel zin vakkundig een van Dyck vermoorden [Portrait of a man in armour with a red scarf om precies te zijn].

Goodnight, ladies. Goodnight.

IMG_20180923_130234149

Transformatie

Voor Theseus (werktitel) moet ik nog een cover maken, hoeft niet erg goed te zijn voorlopig. Bovendien zijn we momenteel in de les bezig met het schilderen op basis van getransformeerde, vage foto’s.

Daarom heb ik even geëxperimenteerd met enkele zwart-wit foto’s uit het familiearchief. Hier zijn een paar voorbeelden.