nothere

Kaïn

Vorige keer had ik als volgende post “Kaïn” beloofd, dus dan zullen we dat maar doen.

Er zijn een aantal dozen met boeken die nog van bij de grootouders kwamen en sommige daarvan komen zelfs nog van hun ouders. In een van die dozen kwam ik het boek “Kaïn'” tegen. De omslag zag er interessant uit, een houtsnedeachtige tekening van de mij totaal onbekende Wladimir Bielkine. De schrijver van de roman is de mij nog onbekendere Rogier Van Aerde. De roman is zwaar op de hand (zijnota: de Duitsers hebben het boek blijkbaar verboden wegens te Joods volgens Wikipedia). Het verhaal gaat over de mij wel bekende Kaïn uit de bijbel,  maar het boek is erg zwaar op de hand. Het verscheen tijdens de oorlogsjaren dus niet zo verwonderlijk. Ik heb het, eerlijk gezegd, niet kunnen uitlezen.

 

Ik vermoed dat er oorspronkelijk nog een stofomslag bij was maar die is verdwenen. De kaft zelf is van een soort slangenhuidreliëf voorzien, leuk detail. Helaas, one major issue gezien de vochtige omgeving waarin het boek bewaard werd: schimmel (zie rechts onderaan). Schimmel is niet alleen slecht voor het boek, maar ook voor de gezondheid en voor andere boeken in de omgeving. De omslag heb ik dus meteen verwijderd. Binnenin leek het boek nog ok, maar het gaat voorlopig toch in quarantaine en dan ga ik eventueel een nieuwe omslag knutselen.

Voorbeeldje van de tekeningen binnenin:

Verder deze week nog gewerkt aan twee schilderijen in vordering. Morgen nog effe langs ons atelier voor de opendeurdagen.

Ik heb mij onlangs ook een beetje laten gaan in de kringloopwinkel, oa:

Het ene gaat over Jezus, zonder borsten, en het andere over de duivel, met borsten, dus dat is goed uitgebalanceerd. Niks zo fijn als samenzweringstheorieën, hoe onnozeler, hoe beter.

Over samenzweringen gesproken, de gestolen Rechtvaardige Rechters van de broers van Eyck zijn weer hot en trending deze week. Ik snap wel niet waarom speurders het zich zo moeilijk maken. Afgelopen donderdag waren we naar een aflevering van The Blacklist aan het kijken en dat paneel staat dus gewoon bij The Debt Collector thuis in de kelder, tussen de glazen potten met afgehakte oren:

“Ik denk dat we iets hebben.”

Het zal zijn, ja…

nothere

Update 11-06-18

Tussendoor een frisse neus halen in de nabijgelegen velden.

Het DKO-jaar zit er bijna op en we hebben de laatste dagen vooral de klas opgeruimd, al dan niet afgewerkte ‘kunst’werken en gerief mee naar huis gezeuld en nog snel wat dingen afgewerkt.

Dit weekend hebben we opendeurdagen (misschien later meer hierover) dus het atelier moest worden opgeruimd en er moest ook een tentoonstelling van een selectie werken van iedereen klaargezet worden. Toen ik mijn eigen dingen bij elkaar zag was het weer zo’n momentje van ‘mweh, dat kon veel beter’,  ‘grrrrr, stukje vergeten hier aan de linkerzijde’  en ‘heh, ik dacht dat ik meer schilderijen zou hebben.’ Ik heb wel een geldige reden voor het slakken, maar toch…  Allez, volgend jaar beter, zeker?

Deze voorbereidende schets in stift en waterverf  zit er niet bij:

Thuis heb ik alle spullen grondig opgeruimd, nagekeken, gereinigd en gesorteerd. We zijn bijna klaar voor de zomerpauze. We hebben nog een paar keer les met een gelimiteerde set gerei en daarna kan ik op mijn gemak thuis de Cristo afwerken. Ik zat een beetje vast met waar ik naartoe wilde gaan maar er was afgelopen vrijdag een filmvoorstelling in de academie en in het midden ervan kreeg ik plots een idee wat ik ga doen. Ik was nog het liefst meteen naar huis gegaan om het op papier te zetten maar ik heb toch maar eerst de film uitgekeken.

Verder heb ik nog wat al dan niet schele probeersels op papier gezet, mocht ik erg veel zin hebben om een kopie van een Dürer in olieverf te maken.

En nog Azoth verder afwerken uiteraard.

Lezen: nog altijd bezig in de twee biografieën (zie eerder).

Kijken: Arrow (stoer met pijlen) is voorlopig gedaan, helaas. Nu kijken we naar The 100 (lekker dystopisch), Timeless (Legends of Tomorrow zonder superhelden) en nu en dan Blacklist (misdadiger speelt dubbelspel). Ik heb een poging gedaan om nog een aflevering van Lucifer (duivelse jetsetdetective) te bekijken maar mijn ziel is voorlopig nog altijd niet verkocht.

Gedaan.

Next post: Kaïn

nothere

Gustave Doré

Het is waarschijnlijk niet erg hip, maar het is toch steeds fijn door de lekkere prenten van Gustave Doré (1832-1883) te bladeren.

Tobias and the angel – Illustrations for the bible by Gustave Doré

Vergilius and Dante – Illustrations for the Divina Commedia by Gustave Doré

Lucifer – Illustrations for Paradise Lost by Gustave Doré

 

 

nothere

Dumpster kitsch

De meest populaire post op deze site is blijkbaar die over de tentoonstelling van Gerhard Richter.  Zelf ben ik op het gebied van schilderkunst meer een liefhebber van Italiaanse barok en vintage kitsch, en liefst nog een combinatie van beide. Wat betreft grafiek is mijn favoriete periode ongeveer 1890-1930.

Vorige week was ik alleen thuis en ik heb vooral zitten klussen/opruimen. ‘s Avonds/’s nachts heb ik wat in mijn schetsboek gewerkt. Bij gebrek aan beter volgt hierna een dump daarvan. Dit zijn testen en experimenten, geen afgewerkte tekeningen uiteraard.

Mijn Guild Wars-avatar. Na lang twijfelen heb ik de Path of Fire-uitbreiding aangeschaft om een rijdier te kunnen hebben, dan kun je sneller rondtrekken.

Een versie van een tekening van Willy Pogany uit Lohengrin. Het gescande boek met alle illustraties heb ik op archive.org gevonden, voor de geïnteresseerden.

Een tweede versie van Michaël.

Vergilius, naar Roganeau (zie een vorige post). De kat is erop gaan liggen voor het droog was, vandaar de vegen.

Een heel kitscherige engel art nouveau stijl.

Ben Hur, film uit de jaren 20

Prins Nuada. Ik had vrijdag naar Hellboy 2 gekeken

The Arrow. Ja, pijlen zie je op deze site wel vaker.  Geknoeid met het gezicht wel.

Een Boltraffiokopie, inclusief pijl. Gemerkt dat een nadeel van acquarelpotloden is, dat ze niet goed uitgommen.

En last but not least: bewonder de cover van deze erg foute ,kitscherige roman van Barbara Cartland die ik dit weekend in een stapel boeken van mijn grootouders heb gevonden en die ik uiteraard met plezier ga verslinden (op het toilet). De illustratie is van Francis Marshall, wiens illustraties blijkbaar nog op hopen andere Cartlandboeken prijken.

That’s all, folks!

 

nothere

Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet:

 

Klaar.