cartland

A trail of zombies

The sun. At last. No zombies in this forest.

Oei. Ik heb in weken niets meer gepost. Als er niets te vertellen valt, zwijg je beter. Dat is toch wat ik vaak denk.

Heel veel opgeruimd in het ouderlijk huis. Ook heel veel geschetst in mijn schetsboek maar het is niet de moeite waard om te tonen. Op de academie heb ik de Hals afgewerkt en nu ben ik bezig aan een opgelegd werk waarin ik enorm stink, architectuur en perspectief. Ik ben een vervallen gebouw aan het schilderen en ik wist niet hoe ik er aan moest beginnen en nu weet ik niet hoe ik het moet afwerken. Afgelopen weekend waren we in de Ardennen, het jaarlijkse uitje met vrienden en kennissen (zie boven). Nog nooit zo veel dode Jezussen in een dorp bij elkaar gezien.  En die van het kerkhof waren nog geeneens meegerekend.

Jezus, de originele zombie, nietwaar? Opgestaan uit de dood, zet zijn adepten aan tot het eten van zijn vlees en het drinken van zijn bloed. Mmmm nom nom nom nom, zou onze kat zeggen.

Dus, bij geprek aan professioneel ogend materiaal van mezelf enkele amusante antieke foto’s uit het familiarchief.

SYL.

Dit is onze gang maar dit is niet onze hond.

Deze boze kat lijkt wat op de onze.

Yin en Yang. Expo 58, Brussel.

 

 

cartland

Just some random art by others

Blijkbaar heb ik al drie weken niets meer op de site gezet. Het is dan ook erg druk geweest, niet alleen vanwege de feesten maar ook vanwege allerlei andere toestanden. Niets geschilderd dat de moeite waard is om te tonen. Beetje kunst van anderen dan maar.

Gisteren waren we op bedrijfsbezoek in Tilburg en daarna was er nog wat tijd over. We hebben de overzichtstentoonstelling 25 jaar De Pont bezocht. De Pont is een museum voor moderne kunst dat in een oude wolspinnerij is gevestigd. De ruimtes zijn enorm groot en dat maakte het bezoek wel lekker rustig. Er zijn een hoop werken van bekende namen te bekijken en ook een hoop dingen die ik niet snap. Hieronder een kort overzichtje. Alleen slechte foto’s waren toegestaan, vandaar de lage kwaliteit.

Eerst een selectie met mijn eigen favorieten.

Thierry De Cordier:

Het is niet te zien op de foto maar deze sculptuur is enorm hoog.

Dan een soort dinges op papier van iemand waarvan ik de naam ben vergeten:

Dit had een hoog fantasy/metal/tatoeagegehalte. Het was eveneens redelijk groot.

Deze tafel en vier stoelen waren letterlijk reuzegroot. Als je eronder stond had je ongeveer de grootte van een kleine poes of een flinke rat. Ik weet niet of het echt kunst is maar ik hou wel van dit soort dingen.

Homeless Cat van Claerbout. Tekeningen van schattige poesjes zijn altijd leuk.

Ik ben vergeten de naam van de auteur van deze foto te noteren helaas:

Een muur van foto’s van kiekjes van Engelse mensen. Deze vond ik wel een beetje grappig:

Een beeld in de herkenbare stijl van Herlinde De Bruyckere:

Dit is een enorm groot werk van iemand (helaas, naam vergeten te noteren). Door de grootte en de uitsnijding was het enorm decoratief:

Dik opgezet macaber schilderij (corpussen op ateliervloer heet het, geloof ik) van Mulders. Het linkse gezicht vond ik mooi geschilderd:

Geen idee wat dit is. Het lijkt op twee rare borsten en het was wel grappig eigenlijk:

Deze macabere foto van Wall van iemand die in een lab een soort gemummificeerde arm zit te tekenen was ook wel interessant:

En dan zijn er de dingen die ik niet snap (maar anderen dus duidelijk wel):

Tuymans’ saaie meubels.

Dumas’ vieze baby’s.

Braeckmans vuile was.

En dit, dit snap ik al helemaal niet:

 

Klaar.

cartland

B(een) T(here) D(one) T(hat): Gerhard Richter – Over schilderen/About painting

Op zondag 26/11 bezochten we in groep (volwassen studenten academie ) het SMAK (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) in Gent. Tot 18 februari loopt daar nog een overzichtstentoonstelling van werken van Gerhard Richter, inclusief een aantal nog niet eerder publiek getoonde werken.

Gerhard Richter is een serieuze oude man die gebukt gaat onder trauma’s. Hij gebruikt veel grijs en weerspiegelende oppervlaktes. Hij werkt vaak abstract/conceptueel maar is ook erg bekend om zijn wazige schilderijen van foto’s,

We bezochten de tentoonstelling onder begeleiding van een gids. De gids was door de slechte akoestiek van de zalen en de drukte moeilijk te verstaan dus ik heb niet alle uitleg kunnen horen.

Hier volgen enkele sfeerbeelden, genomen met een telefoon. De titels ben ik een beetje vergeten dus ik heb er zelf maar titels bij gemaakt.

1 – Teures Tapete

Wazig schilderij van microscopische opnamen. Van dit schilderij kreeg ik helaas snel hoofdpijn. Dit lijkt me dus niet zo aangenaam om in onze woonkamer op te hangen.

2 – Installation von Glaspanielen und Schmutziges Decke

Installatie van glazen panelen en bijhorende reflecties. Het plafond dat zich boven de zaal bevindt (logisch, anders was het de vloer) was zichtbaar licht tot matig bevuild, het nadeel aan zulke transparante plafonds. Op deze foto zie je bijvoorbeeld ongeveer in het midden een stukje kabel liggen. Hier en daar waren er ook stofresten en dode insecten te zien.

3 – Die Streifencode

Wandlange digitale afdruk van gekleurde streepjes. Deze print riep nostalgische herinneringen op. Op mijn kleuterkamer hingen gelijkaardige gordijnen. Die hingen wel in de andere richting en waren van stof, niet van plastic.

4 – Malerei mit Steckdose

Wazig schilderij van een microscopische afdruk met onderaan een scheef gemonteerd stopcontact. Deze sinistere vormgeving roept tegelijkertijd onbehagen en vragen over de zwaartekracht op Aarde op en stelt de doeltreffendheid van waterpassen in vraag.

5 – Umgefallenes Farbpfot

In dit nieuwe abstracte werk zit meer structuur dan je op het eerste gezicht kunt zien.  Om hier een beter zicht op te krijgen moet je een beetje door de knieën gaan en de rare blikken van de omstanders en de suppoosten negeren. Dit werk kan naar believen anders georiënteerd worden zodat je steeds een andere dynamiek in de ruimte krijgt.

6 – Die Fotokurs, Leksion 1

Een van de wazige portretten waar Richter om bekend staat, gebaseerd op een foto van een beginnend fotograaf die handmatige scherpstelling niet beheerst en slecht gekadreerd heeft.

7 – Nie wieder Ikea

Een wazig landschap met bomen en een huis. Heel decoratief. Past in elk interieur en heeft wat meer cachet dan een Ikea-print.

8  – Verdammt noch mal

Detail van een groot schilderij waarop Richter in woede en frustratie over zijn painter’s block een verfborstel doelloos en razend door de natte verf heeft gestreken. Bijzonder aangrijpend.

9 – Wass für ein Mist heute.

Portret van Dieter Kreuz op een erg mistige dag.

10 – Küchenstuhl mit Lufterfrischer

Installatie van een grijs schilderij van Richters keukenstoel met links een soort luchtverfrisser. Merk op hoe de lijnen van het rooster in de luchtverfrisser zich herhalen in het patroon van de keukenstoel en de vloer.

11 – Walt

Schilderij van een bos met takken en blaadjes in zwart en grijs. De slordige inkadering roept de chaos van de natuurkrachten op.

12 – Knoten

Schilderij van een reeks buizen. De dramatische kracht van dit grijze schilderij wordt gegenereerd door de onderste voorliggende buis waarop aan de linkerkant een tumor zit.

13 – Kein Blumenvorhang

Grijs schilderij van een gordijn zonder bloemen achter plexiglas.

De tentoonstelling loopt nog tot 18 februari. De werken omvatten de hele carrière van Richter.

Alleen kleine tassen zijn toegelaten in het museum, de rest moet je achterlaten in de vestiaire. Het was tamelijk frisjes in de zalen dus een trui of een jas zijn een aanrader.

Je kunt de schilderijen niet ter plaatse kopen of even lenen om thuis uit te testen.

Foto’s nemen van de schilderijen is ok. Er stickers op plakken niet.

Dit is geen werk van Richter. Dit is het station van Gent.

Dit is nog steeds geen schilderij van Richter maar het station van Gent.

En nu ga ik wat ernstig werk doen.

cartland

Tips & tricks and one bare bum

Het is Allerzielen en over enkele dagen gaat de wereld nog maar eens vergaan naar het schijnt dus snel nog wat Uit-tips. Komende dagen is er deel twee van de Sehnsucht expo. Ik ben in het voorjaar naar deel een geweest in de Limburg en dat was klein maar heel erg de moeite (zie vorige post). Ik veronderstel dat deel twee gelijkaardig is. Hier de links uit Uit in Vlaanderen met alle info erbij:

Sehnsucht Expo – Algemene info 
Sehnsucht Expo – Triptiek van de Dood
Sehnsucht Expo – Lezing

****

De info over Richter is hier te vinden: Richter. Niet dat het meteen mijn meest favoriete schilder is, maar het is een studiebezoek. Ik heb ondertussen ook opgezocht wat ik in het Museum voor Oude Schilderijtjes zou willen bekijken als er nog tijd is. Vooral de kitscherige billen van Hermaphroditus eigenlijk.

The Nymph Salmacis and Hermaphroditus by Navez (image: Wikipedia)

*****

Schrijfwedstrijden: geen aanraders voorlopig.

*****

[Language switch]

Those were the tips concerning local entertainment, now the tricks. When I prepared the canvas for Rudolph I thought it would be a good idea to use a layer of gold acrylic paint as a base to make it look like one of those old medieval Italian paintings. Normally this should work fine. However it seems like the oil paint doesn’t stick well to the gold. (Used real oils, not the Artisan). So I wiped it clean and used a fresh canvas and redid the sketch. I had some paint left over from the first layer. It wasn’t enough to keep on the plate for a day but too much to throw away. So I used it on the first canvas despite the problems. I did some rough version of a John the Evangelist by del Sarto but it looks more like “Self-portrait as a zombie”. The gold paint seems to interact with the oils as well. I am going to leave it as is for a while and see what happens. Another experiment in (t)error. I’ll continue with Rudolph first. Conclusion: gold acrylic paint does not seem to be a good base for oil paints.

*****

I found another great portrait for our next assignment at the academy, this lute player by Frans Hals. He looks comical and all but this is going to be even harder to paint than the Jordaens.

Image: Wikipedia

****

And now I am off.

 

cartland

Styx and Stones

 

Gnome chair in the park at the Brasserie d’Achouffe

Dit weekend waren we op het jaarlijkse (schoon)familieweekend in de Ardennnen, meer bepaald in een vakantiehuis in de buurt van Achouffe (postnummer 6666), en dus niet ver van de Brasserie d’Achouffe. Het weer was zoals gewoonlijk variabel maar we hebben toch elke dag een mooie wandeling in het bos kunnen maken. Zaterdag deden we er eentje die vertrok aan de brouwerij. We hebben daar zelfs echte Chouffekabouters bij de vijver gezien. Allee, verklede mensen eigenlijk. De stoel hierboven is niet klein maar juist heel groot, zodat je je een kabouter voelt als je erop zit.

Here is where the beer is

Ik wandel graag in het bos. Krijg ik altijd inspiratie van.

De herfst is ondertussen wel begonnen. In het bos stonden zelfs kabouterhuisjes.

Beaver dam

Er moeten daar veel bevers zitten want we hebben een hoop dammen gezien en een grote burcht.

Le Herou. View of the Ourthe

Zondag hebben we een kortere maar spectaculairdere wandeling gedaan bij de rotsen van de Ourthe. Je had er een mooi uitzicht over de vallei. Je kunt er kajakken, rotsklimmen en abseilen maar dat hebben we allemaal niet gedaan. Het weer was er niet naar.

Use the chain to go up or down

In het gastenboek van ons verblijf hadden vooral kinderen de pagina’s volgeschreven. Vooral over hoe leuk de grote tuin was, en hoe ze in het beekje onderaan de tuin hadden gespeeld en geplonsd. Een paar mensen hadden tekeningen in het boek gemaakt van de tuin en het landschap, in balpen en zelfs in inkt.

Maar eentje was toch een buitenbeentje:

Lol. Een gamertje  met veel fantasie waarschijnlijk? Het was maar een klein beekje en Charon heb ik er ook niet gezien.